II K 315/19

<p>7Sygn. akt II K. 315/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 grudnia 2021 roku.</p> <p>Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Leszek Osiński</p> <p>Protokolant: starszy sekr. sądowy Ewa Romanowska</p> <p>w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - -------------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 września 2020 roku, 23 lutego 2021 roku, 9 marca 2021 roku, 14 grudnia 2021 roku</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">K. S.</span> </strong> </p> <p>córki <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">E. z domu J.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p> <strong> <!-- --> oskarżonej o to, że: </strong>w dniu 19 sierpnia 2019 roku w <span class="anon-block">E.</span>, pow. <span class="anon-block">g. (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. zasadę ostrożności w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o nr rej<span class="anon-block">(...)</span>, w którym przewoziła znajdujące się w fotelikach na tylnym siedzeniu pojazdu córki <span class="anon-block">H. S.</span> – lat 2 oraz <span class="anon-block">Z. S.</span> – lat 4, przy czym fotelik <span class="anon-block">Z. S.</span> nie był prawidłowo na siedzeniu, przekroczyła oś jezdni i wjechała na pas i tor ruchu pojazdu jadącego z naprzeciwka tj. samochodu marki <span class="anon-block">S. (...)</span> o nr rej.<span class="anon-block">(...)</span>, w wyniku czego nieumyślnie spowodowała wypadek w ten sposób, iż zderzyła się z tym pojazdem w wyniku czego kierujący pojazdem <span class="anon-block">S. (...)</span> <span class="anon-block">R. K.</span> doznał mnogich obustronnych złamań żeber, złamań kości skokowej lewej i kości sześciennej prawej, złamana blaszki trzonów kręgu L3 oraz stłuczenia narządów jamy brzusznej z płynem w jamie brzusznej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała <span class="anon-block">R. K.</span> na okres powyżej 7 dni, a nadto <span class="anon-block">Z. S.</span> doznała złamania kości czołowej, dołu przedniego czaszki, złamania szczęki typu <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">F.</span> III z krwawieniem śródczaszkowym i obrzęku mózgu, złamania kości nosa, krwiaka podpajęcznówkowego w okolicy siodła tureckiego, oraz w płatach czołowych i nadnamiotowo w płatach potylicznych, ogniska stłuczeń mózgu w obrębie obu płatów czołowych, ciemieniowych i potylicznych, krwiaka zagałkowego przy górnej i przyśrodkowej ścianie prawego oczodołu z pęcherzykami powietrza w oczodole, ogniska stłuczeń w płacie górnym płuca prawego i w segmencie 3 płuca lewego, rany głowy okolicy czołowej, zasinienia powieki oka prawego oraz powieki oka lewego, zasinienia okolicy biodrowej które to obrażenia stanowią ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci długotrwałej choroby realnie zagrażającej jej życiu a <span class="anon-block">H. S.</span> doznała otarć naskórka głowy okolicy czołowej prawej, otarć naskórka szyi po stronie lewej, otarć naskórka okolicy lewego obojczyka oraz miejscowego przekrwienia w obrębie brzucha, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 §2 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżoną <span class="anon-block">K. S.</span> za winną tego, że w dniu 19 sierpnia 2019 roku w <span class="anon-block">E.</span>, pow. <span class="anon-block">g. (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> nieumyślnie naruszyła zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. zasadę ostrożności wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym</a>, w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o nr rej <span class="anon-block">(...)</span>, w którym przewoziła znajdujące się w fotelikach na tylnym siedzeniu pojazdu córki <span class="anon-block">H. S.</span> – lat 2 oraz <span class="anon-block">Z. S.</span> – lat 4, przekroczyła oś jezdni i wjechała na pas i tor ruchu pojazdu jadącego z naprzeciwka tj. samochodu marki <span class="anon-block">S. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span>, w wyniku czego nieumyślnie spowodowała wypadek w ten sposób, iż zderzyła się z tym pojazdem, w wyniku czego kierujący pojazdem <span class="anon-block">S. (...)</span> <span class="anon-block">R. K.</span> doznał mnogich obustronnych złamań żeber, złamań kości skokowej lewej i kości sześciennej prawej, złamana blaszki trzonów kręgu 1.3 oraz stłuczenia narządów jamy brzusznej z płynem w jamie brzusznej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała <span class="anon-block">R. K.</span> na okres powyżej 7 dni, tj. popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> i w związku z tym po zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">art. 59 kk</a> odstępuje od wymierzenia jej kary;</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonej <span class="anon-block">K. S.</span> środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta <span class="anon-block"> (...)</span>);</p> <p>III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. Z.</span> kwotę 723,24 zł (siedemset dwadzieścia trzy złote, dwadzieścia cztery grosze) tytułem zastępstwa procesowego małoletniej pokrzywdzonej z urzędu;</p> <p>IV.  zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="46"/> <col width="107"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="124"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 315/19</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>1.  <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyn przypisany - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>2.  <strong> <!-- -->OCena DOWOdów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>3.  <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Z uwagi na treść wniosku Prokuratora, uzasadnienie pisemne wyroku ograniczono do wskazania motywów rozstrzygnięcia o karze o innych konsekwencjach prawnych czynu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 422;art. 422 § 2)">art. 422 § 2 kpk</a>). W tym miejscu nadmienić jednak trzeba, iż w wyniku postępowania dowodowego sąd zmienił opis czynu i jego kwalifikację prawną, o czym strony zostały uprzedzone. Istota tych zmian - zaakceptowana przez strony procesu - polegała na wyeliminowaniu w jego opisu (i dalej - z kwalifikacji prawnej) części odnoszącej się do pokrzywdzonych <span class="anon-block">Z. S.</span> (brak adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy czynem oskarżonej a obrażeniami doznanymi przez pokrzywdzoną) oraz <span class="anon-block">H. S.</span> (naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni).</p> <p>Mając na uwadze wyniki postępowania dowodowego, sąd uznał oskarżoną <span class="anon-block">K. S.</span> za winną popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>. W sprawie ponad wszelką wątpliwość doszło do nieumyślnego naruszenia przez oskarżoną zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym</a>. Naruszenie to polegało na chwilowym zaprzestaniu obserwacji toru jazdy i odwróceniu się do tyłu, w stronę dzieci siedzących na tylnej kanapie. To spowodowało utratę panowania nad pojazdem. W wyniku tego <span class="anon-block">K. S.</span> zjechała na przeciwległy pas ruchu, którym poruszał się pojazd <span class="anon-block">S. (...)</span> prowadzony przez <span class="anon-block">R. K.</span>. W wyniku zderzenia pojazdów <span class="anon-block">R. K.</span> doznał obrażeń szczegółowo opisanych w zarzucie. Obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni. Tak opisane zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.4.  Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.5.  Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>4.  <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>I</p> </td> <td colspan="2"> <p>I</p> </td> <td colspan="7"> <p>Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, sąd miał na uwadze, iż w przedmiotowej w pełni uzasadnione było sięgnięcie do instytucji odstąpienia od wymierzenia kary (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">art. 59 kk</a>). <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">Art. 59 kk</a> przewiduje możliwość odstąpienia od wymierzenia kary, jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat albo karą łagodniejszego rodzaju i społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, jeżeli orzeka jednocześnie środek karny, przepadek, lub środek kompensacyjny, a cele kary zostaną w ten sposób spełnione. W przekonaniu sądu przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary zachodzą w przedmiotowej sprawie. Za przedstawicielami doktryny należy wskazać, iż <em> <!-- -->przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">art. 59 KK</a> znajduje zastosowanie w przypadku, gdy z celowościowego punktu widzenia nie jest konieczne, aby sprawca odbywał karę, stanowiącą sankcję za popełniony przez niego czyn. Jednocześnie dla zapewnienia realizacji funkcji sprawiedliwościowej prawa karnego, nie pozostaje on bezkarny – sąd odstępując od wymierzenia kary orzeka odpowiedni środek karny, przepadek lub środek kompensacyjny (art. 59 KK, red. Grześkowiak 2021, wyd. 7/Gądzik, Legalis/elektr.). Dodać trzeba także, że odstąpienie od wymierzenia kary może mieć miejsce, kiedy analiza stopnia społecznej szkodliwości czynu wykaże, iż jest on większy niż nieznaczny, lecz jeszcze nie znaczny (P. <span class="anon-block">G.</span>, Aktualne problemy odstąpienia od wymierzenia kary jako klauzuli generalnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">art. 59 kk</a>), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> 2009/7-8/, s. 150–151, dostęp: LEX/elektr.). </em>Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy, należało mieć na względzie, iż <span class="anon-block">K. S.</span> prowadziła i prowadzi ustabilizowane życie rodzinne i zawodowe. Zdarzenie będącą obecnie przedmiotem oceny sądu stawi w życiu oskarżonej oraz jej rodziny tragedię, z której skutkami trzeba będzie się zderzać już przez całe życie. Chodzi mianowicie o uszczerbek na zdrowiu dziecka oskarżonej, które w wyniku niezadziałania pasa bezpieczeństwa odniosło rozległe obrażenia. Wymaga i będzie wymagało w przyszłości intensywnych zabiegów usprawniających i przygotowujących do samodzielnego życia. Obecnie cała uwaga oskarżonej skupiona jest na pomocy córce. <span class="anon-block">K. S.</span> zrezygnowała czasowo z zatrudnienia, chcąc w jak największym stopniu uczestniczyć w rehabilitacji i nauce córki <span class="anon-block">Z.</span>. Zważyć należy przy tym jeszcze raz, iż pomiędzy zachowaniem <span class="anon-block">K. S.</span> a wyrządzeniem obrażeń u jej córki nie zachodził przypisywalny związek przyczynowo-skutkowy. Wyjaśniono to w trakcie postępowania dowodowego, w którym kluczowe zeznania (oraz dokumentację fotograficzną) przedstawił świadek <span class="anon-block">L. K.</span> (k. 524v.-525, k. 519). Po zapoznaniu się z tym materiałem, identyczne stanowisko przedstawił także biegły <span class="anon-block">W. G.</span> (k. 643). W tym kontekście sąd podziela stanowisko, iż w sprawie stopień społecznej szkodliwości czynu był większy niż nieznaczny (co wyklucza warunkowe umorzenie postępowania karnego), lecz zarazem nie był znaczny. <span class="anon-block">K. S.</span> naruszyła zasadę ostrożności w sposób nieumyślny. Przekroczenie osi jezdni i zjazd na przeciwległy pas ruchu, nie były związane z wyprzedzaniem, czy nieostrożnym omijaniem innego pojazdu. Do utraty panowania nad pojazdem doszło w wyniku chwilowego spojrzenia na dzieci siedzące z tyłu, które zaczęły zachowywać się niepokojąco. Wówczas to wręcz normalnym odruchem matki było zwrócenie uwagi na dzieci, co niestety w tym wypadku wiązało się z utratą panowania nad pojazdem. Za ten błąd <span class="anon-block">K. S.</span> płaci ogromną cenę w życiu osobistym. Niepotrzebne jest w tym stanie rzeczy sięganie dodatkowo po środki represji karnej. <span class="anon-block">K. S.</span> jest osobą dojrzałą, w pełni ukształtowaną, stabilną. Samo postępowanie i konieczność powrotu pamięcią do traumatycznych zdarzeń było dla niej dostateczną karą. Rozumiał to także pokrzywdzony <span class="anon-block">R. K.</span>, który złożył oświadczenie, iż nie oczekuje karania oskarżonej, wiedząc jaka tragedia spotkała małoletnią <span class="anon-block">Z. S.</span>. <span class="anon-block">R. K.</span> oświadczył także, że nie żąda orzeczenia środka kompensacyjnego. Mimo odniesionych obrażeń, <span class="anon-block">R. K.</span> eksponował przede wszystkim rozmiar tragedii, jaka dotknęła rodzinę oskarżonej, a zwłaszcza jej dziecko. Postawa pokrzywdzonego, godna najwyższego podziwu i szacunku, wskazuje zarazem kierunek orzeczenia sądu. Sąd nie powinien w realiach niniejszej sprawy przyczyniać się do powiększenia rozmiaru traumy. Orzeczenie zgodne z wnioskami oskarżyciela publicznego byłoby nieuzasadnione z punktu widzenia celów kary i zadań postępowania karnego. Byłoby aktem niczym niezrozumiałej odpłaty za popełniony czyn, bez uwzględnienia szeregu okoliczności składających się na obraz przedmiotowej sprawy. Z uwagi na to sąd pozostaje w przekonaniu, iż odstąpienie od wymierzenia kary spełni także cele prewencyjne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>II</p> </td> <td colspan="2"> <p>I</p> </td> <td colspan="7"> <p>Odstępując od wymierzenia kary, sąd był zarazem obowiązany do orzeczenia środka karnego, przepadku lub środka kompensacyjnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">art. 59 kk</a>). Oczywiście, w świetle okoliczności ujawnionych w trakcie procesu najtrafniejszym rozstrzygnięciem byłoby orzeczenie środka kompensacyjnego na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. K.</span>. Rozstrzygnięciu temu, o czym była już mowa, sprzeciwił się sam pokrzywdzony. <span class="anon-block">R. K.</span> miał świadomość, w jakiej sytuacji po wypadku znalazła się oskarżona oraz jej rodzina. Konieczność ratowania życia ciężko rannego dziecka, a następnie jego rehabilitacja pochłania praktycznie wszystkie środki rodziny oskarżonej. Stąd też jednoznaczna deklaracja pokrzywdzonego, który stosowne odszkodowanie uzyskał od ubezpieczyciela oskarżonej. W tym stanie rzeczy sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 kk</a> orzekł wobec <span class="anon-block">K. S.</span> świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 złotych. W ocenie sądu będzie to wystarczająca reakcja, zwracająca zarazem uwagę na konieczność zachowania na drodze rozwagi i czujności. Należy wyrazić nadzieję, iż środki pozyskane tą drogą posłużą Funduszowi Sprawiedliwości na pomoc osobom pokrzywdzonym w wypadkach drogowych. W ten sposób dokona się symboliczny gest czyniący zadość pokrzywdzonym w tego typu zdarzeniach. Kwota świadczenia pieniężnego została dostosowana do możliwości płatniczych oskarżonej, która obecnie nie pracuje, a wszelkie dostępne środki przeznacza na leczenie i rehabilitację córki <span class="anon-block">Z.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>5.  <strong> <!-- -->1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>III i IV</p> </td> <td colspan="12"> <p>O kosztach procesu orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 5)">art. 5 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>. Zgodnie z tym sąd obciążył oskarżoną <span class="anon-block">K. S.</span> opłatą w kwocie 30 złotych. Wydatkami w sprawie obciążył natomiast Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> i wina oskarżonej zostały dowiedzione. Jednocześnie należy wskazać, iż do rozstrzygnięcia w przedmiocie procesu niezbędne były wiadomości specjalne, co pociągnęło konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłych. W trakcie procesu pojawiły się z kolei wątpliwości, które wymusiły dopuszczenie opinii uzupełniających. Na skutek tego została zakwestionowana jedna z głównych tez oskarżenia prowadząca do zarzucenia oskarżonej spowodowania obrażeń u pokrzywdzonej <span class="anon-block">Z. S.</span>. W tym stanie rzeczy obciążanie oskarżonej kosztami opinii (a już zwłaszcza opinii uzupełniających) byłoby rozstrzygnięciem niezrozumiałym i godzącym w elementarne poczucie sprawiedliwości. W sprawie dowiedziono wszak, iż obrażenia ciała <span class="anon-block">Z. S.</span> wiązały się z niezadziałaniem pasa bezpieczeństwa, na co oskarżona nie miała żadnego wpływu. Sąd zważył ponadto na obecną bardzo ciężką sytuację finansową rodziny oskarżonej. Obrażenia <span class="anon-block">Z. S.</span> wymagały licznych pobytów w szpitalach i sanatoriach. To wymagało znacznych nakładów finansowych. Dodatkowo <span class="anon-block">K. S.</span> ze względu na konieczność stałej opieki nad córką (pobyty w szpitalach i sanatoriach) zmuszona była zrezygnować z pracy zawodowej. To uszczupliło, i tak już wątłe, jej możliwości finansowe. Konieczność zapłaty wydatków, na które składają się przede wszystkim znaczne koszty opinii biegłych, przerasta w związku z tym możliwości płatnicze oskarżonej. Z tego też powodu wydatkami w sprawie sąd obciążył Skarb Państwa. Podobnie ma się rzecz, jeśli chodzi o koszty pomocy prawnej udzielonej małoletniej pokrzywdzonej <span class="anon-block">Z. S.</span> z urzędu przez adwokata <span class="anon-block">M. Z.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>6.  <strong> <!-- -->1Podpis </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> </div>