Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VII P 560/25

Суды общей юрисдикции2026-02-16
Номер дела
VII P 560/25
Дата решения
2026-02-16
Тип
DECISION

Судьи

Monika Woś-Gajowiak (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII P 560/25</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 16 lutego 2026 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący- sędzia Monika Woś-Gajowiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 roku w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. P.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa- Komendzie Wojewódzkiej Policji w <span class="anon-block">S.</span> oraz Centralnemu Biuru Śledczemu Policji</p> <p>o wynagrodzenie, odprawę emerytalną, ekwiwalent pieniężny za urlop i nagrodę roczną</p> <p>w przedmiocie przekazania według właściwości</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>sprawę przekazać do rozpoznania według właściwości Komendantowi Centralnego Biura Śledczego Policji w <span class="anon-block">A.</span>.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa-Komendzie Wojewódzkiej Policji w <span class="anon-block">S.</span> oraz Centralnemu Biuru Śledczemu Policji, <span class="anon-block">Ł. P.</span> wniósł o zasądzenie kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł tytułem wyrównania wynagrodzenia za styczeń i luty 2023 roku, wyrównania odprawy należnej w związku z odejściem z Policji, ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy i nagrody rocznej.</p> <p>W uzasadnieniu podniósł, że pełnił służbę w Policji przez<span class="anon-block">(...)</span> dni. Ostatnio zajmował stanowisko w Zarządzie w <span class="anon-block">S.</span> w stopniu <span class="anon-block">(...)</span>. Z tytułu pełnienia służby w Policji powód otrzymał w styczniu i w lutym 2023 roku uposażenie w łącznej miesięcznej wysokości po <span class="anon-block">(...)</span> zł. W związku z odejściem ze służby powód otrzymał należności dla których podstawę wymiaru stanowiło wyżej określone uposażenie (odprawę- <span class="anon-block">(...)</span> zł, ekwiwalent- <span class="anon-block">(...)</span> zł i trzynastkę- <span class="anon-block">(...)</span> zł). Wynagrodzenie to stanowiło podstawę wymiaru emerytury policyjnej.</p> <p>Powód podniósł, że w Ustawie budżetowej na 2023 rok podniesiono kwotę bazową z 1.614,69 zł do 1.740,64 zł, wobec tego powinien otrzymać uposażenie miesięczne za styczeń i luty 2023 roku w wysokości po <span class="anon-block">(...)</span> zł, w związku z odejściem ze służby powód powinien otrzymać odprawę w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł, ekwiwalent- <span class="anon-block">(...)</span> zł i trzynastkę- <span class="anon-block">(...)</span> zł. Zdaniem powoda przedmiotowe zachowanie ma charakter dyskryminacji i nierównego traktowania w zatrudnieniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Organizację Policji, jej podstawowe zadania, zakres uprawnień i obowiązków funkcjonariuszy, a także zasady służby, w tym zasady dotyczące korpusów, stopni, uposażeń i odpowiedzialności, kwestie związane z mieszkaniami dla funkcjonariuszy i współpracą międzynarodową, określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 ()">Ustawa o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 roku</a> (Dz. U. 2025.636).</p> <p>Natomiast prawa i obowiązki oraz przebieg służby są określone w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 maja 2013 roku w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U 2013. 644).</p> <p>Zdaniem Sądu policjant nie jest pracownikiem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 2)">art. 2 k.p.</a> Jego uprawnienia wynikają bowiem z aktów o charakterze administracyjnym, co wiąże się z kognicją sądownictwa administracyjnego w zakresie praw i obowiązków wynikających z tego stosunku. Jak bowiem wynika z § 19 cyt. rozporządzenia - nawiązanie, zmiana i rozwiązanie stosunku służbowego następuje przez wydanie rozkazu personalnego odpowiednio o mianowaniu, wyznaczeniu lub powołaniu na stanowisko służbowe, przeniesieniu, zwolnieniu lub odwołaniu z tego stanowiska albo o zwolnieniu ze służby. Do postępowania w sprawach osobowych dotyczących nawiązania, zmiany i rozwiązania stosunku służbowego w zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem stosuje się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">Kodeksu postępowania administracyjnego</a>. Nadto, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 32)">art. 32 Ustawy o Policji</a> mianowanie na stanowiska służbowe, przenoszenie oraz zwalnianie z tych stanowisk odbywają się w formie decyzji administracyjnych wydawanych przez Komendanta Głównego Policji, Komendanta <span class="anon-block">(...)</span>, Komendanta <span class="anon-block">(...)</span>, Komendanta <span class="anon-block">(...)</span>, Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span>, komendantów wojewódzkich Policji albo Komendanta Stołecznego Policji i komendantów powiatowych (miejskich, rejonowych) Policji oraz Komendanta-Rektora Akademii Policji w <span class="anon-block">B.</span> i komendantów szkół policyjnych.</p> <p>Sąd Rejonowy podziela poglądy wyrażone w orzecznictwie Sądu Najwyższego, z których wynika, że funkcjonariusze Policji nie mogą skutecznie dochodzić przed sądem powszechnym roszczeń ze stosunku służbowego. Tak wypowiedział się Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia 5 września 1991 r., I PRN 39/91 (OSP 1992 z 5 poz. 118), gdzie przyjęto, że funkcjonariusz Policji może dochodzić roszczeń ze stosunku służbowego przed wyższym przełożonym w drodze administracyjnoprawnej. Do decyzji ostatecznych w tego rodzaju sprawach stosuje się przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 196;art. 196 § 1)">art. 196 § 1 k.p.a.</a> o zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego. W związku z istnieniem tej drogi postępowania wyłączona jest dopuszczalność dochodzenia roszczeń ze stosunku służbowego policjanta przed sądem pracy.</p> <p>Według uchwały z dnia 5 grudnia 1991 r., I PZP 60/91 (OSNCP 1992 z. 7-8 poz. 123) droga sądowa dochodzenia roszczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze służby w Policji jest niedopuszczalna, podobnie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 1995 roku I PZP 13/95 ( OSNP 1995/23/286) stwierdzono, że droga sądowa do dochodzenia przez funkcjonariusza Policji przed sądem powszechnym uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przewidzianych w</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (rozdział 9)">rozdziale 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji</a> (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.)</p> <p>wraz z odsetkami jest niedopuszczalna. Por też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 września 2025 roku w sprawie III SA/Gd 364/25.</p> <p>Należy także podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1992 r., III AZP 27/92, w myśl którego nie stanowi dyskryminacji funkcjonariuszy służb mundurowych nieprzyznanie im niektórych uprawnień właściwych dla stosunków cywilnoprawnych. Ustawodawca przyznał im bowiem, mając na względzie zasady słuszności, szereg uprawnień i uprzywilejowanych świadczeń w zamian za ich trudną pracę i niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia. Pozostając przy terminie zapłaty uposażenia należy dodać, iż w tym zakresie funkcjonariusze służb mundurowych są uprzywilejowani, gdyż otrzymują uposażenie z góry, a wynagrodzenie pracowników - poza nielicznymi wyjątkami - płatne jest po wykonaniu pracy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 80)">art. 80 k.p.</a>).</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę uznać należało, że administracyjny stosunek służbowy policjantów powoduje, że spory z niego wynikłe, także dotyczące uposażenia, należą do właściwości sądów administracyjnych.</p> <p>Biorąc natomiast pod uwagę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199(1))">art. 199<sup> <!-- -->1</sup> kpc</a>, z którego wynika, że Sąd nie może odrzucić pozwu z tego powodu, że do rozpoznania sprawy właściwy jest organ administracji publicznej lub sąd administracyjny, jeżeli organ administracji publicznej lub sąd administracyjny uznały się w tej sprawie za niewłaściwe, przekazał sprawę do rozpoznania przez właściwy organ.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>odpis postanowienia doręczyć peł. powoda i pozwanemu z pouczeniem .</p> <p>dnia 16 lutego 2026 roku</p> </div>