II SA/Lu 622/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 22 sierpnia 2008 r. J. Ł. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, na wskazaną powyżej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego , nakazującą mu rozbiórkę ogrodzenia. W odpowiedzi na skargę organ którego decyzję zaskarżono wniósł o jej oddalenie wskazując, iż zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., a obecnie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne celem wykonania nałożonego nakazu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 16 § 2 k.p.a. decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Przepis ten koresponduje z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowiącym, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Nie oznacza to jednak, iż zaskarżyć do sądu można każdą decyzję i w każdym czasie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż treść skargi jednoznacznie wskazuje na to, że jest ona skargą na decyzję organu I instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Bezsporne również jest, że w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [..]. znak: [..] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [..]. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (2). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż strona skarżąca wniosła skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu. Bezspornym jest, iż skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, które zostało rozpatrzone. Skuteczne wniesienie odwołania skutkuje jego rozpatrzeniem i wydaniem decyzji przez organ II instancji. Powyższe oznacza, iż wyczerpanie środków zaskarżenie uprawnia stronę do wniesienia skargi sądowej nie na decyzję organu I instancji (jak to uczynił skarżący), lecz na wydaną w wyniku rozpatrzenia środka zaskarżenia (odwołania) decyzję organu II instancji - w przedmiotowej sprawie decyzję WINB z dnia [..]. Innymi słowy od decyzji organu I instancji przysługiwało skarżącemu zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie - z którego środka skorzystał -, a nie skarga do sądu administracyjnego. Skargą może być objęta wyłącznie decyzja ostateczna tj. taka od której nie przysługuje odwołanie do organu wyższej instancji (art. 16 § 1 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie decyzją od której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji jest decyzja organu II instancji i wyłącznie taką decyzję można zaskarżyć do sądu. Analiza treści decyzji organów obu instancji jednoznacznie wskazuje, iż skarżący został przez organy prawidłowo pouczony w jaki sposób może kwestionować wydawane decyzje. Jednoznaczne wskazanie w skardze, że jej przedmiotem jest decyzja organu I instancji (Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ) skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 58 § 3 tej ustawy. Ubocznie należy wskazać, iż nawet, gdyby potraktować wniesioną skargę jako skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (choć nie ma do tego uzasadnionych podstaw) to skarga podlegałaby również odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu na decyzję wnosi się w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, co oznacza, że termin ten nie został przez stronę dochowany. Z powyższych przyczyn na podstawie wskazanych przepisów orzeczono jak w postanowieniu.