I OSK 1526/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska (spr.), Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska, Sędzia WSA del. do NSA Jolanta Rudnicka, Protokolant asystent sędziego Aleksandra Żurawicka, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Lasów Państwowych Nadleśnictwa G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1695/08 w sprawie ze skargi Lasów Państwowych Nadleśnictwa G. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1695/08 oddalił skargę Lasów Państwowych Nadleśnictwo G. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach sprawy: Decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Starosta Gorlicki orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla obrębu ewidencyjnego C. zmian: 1. w jed. rej. G-16 uwidocznił działki nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] powstałe na wskutek synchronizacji działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] do stanu prawnego odpowiadającego parcelom gruntowym objętym lwh [...],[...], gm. kat. C., 2. w jed. rej. G-1 uwidocznił działki nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] powstałe na skutek synchronizacji działki nr: [...],[...] do stanu prawnego odpowiadające parcelom gruntowym objętym lwh [...],[...], gm. kat. C., zgodnie z mapą uzupełniającą, przyjętą w dniu 21 lutego 2007 r. do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego sporządzoną przez uprawnionego geodetę. Pismem z dnia 5 września 2007 r. Lasy Państwowe - Nadleśnictwo G. wystąpiło z wnioskiem o stwierdzenie nieważność w/w decyzji zarzucając jej rażące naruszenie prawa materialnego tj. § 35 pkt 4 oraz § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454), polegające na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów, który Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Małopolskiego rozpatrzył negatywnie decyzją z [...] grudnia 2007 r. odmawiając stwierdzenia jej nieważności. Od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Lasy Państwowe - Nadleśnictwo G. złożyły odwołanie, zarzucając ponownie kwestionowanej decyzji wydanie jej z naruszeniem § 35 pkt 4 oraz § 45 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków w zw. z art. 28 k.p.a., wskazując ponadto, iż starosta bezpodstawnie przyjął, że kserokopie ksiąg Lwh [...] i [...] stanowią podstawę prawną do aktualizacji ewidencji gruntów w zakresie przedmiotowym, bowiem "utraciły one moc prawną", a przyjęcie tych dokumentów, jako obrazujących aktualny stan prawny nastąpiło bez wyjaśnienia, czy zachowały one swoją moc prawną, a nadto czy podmiot wnioskujący o wprowadzenie takich zmian ma przymiot strony. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Główny Geodeta Kraju, po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania Lasów Państwowych - Nadleśnictwa G., od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Małopolskiego z [...] grudnia 2007 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Gorlickiego z dnia [...] marca 2007 r. utrzymał ją w mocy. Organ odwoławczy uznał, iż przedstawione zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, gdyż podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie był § 35 pkt 4 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a zmiany zostały wprowadzone w oparciu o opracowanie geodezyjne i kartograficzne w postaci mapy uzupełniającej sporządzonej przez uprawnionego geodetę, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 21 lutego 2002 r. pod numerem [...], zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Na mapie tej zostały uwidocznione granice parcel gruntowych wykazanych w Lwh [...] i [...], gmina katastralna C., gdzie jako właściciel tych parcel figurował P. S. Wyodrębniając dawne parcele gruntowe nadano im nowe numery działek ewidencyjnych. Decyzja Starosty Gorlickiego z [...] marca 2007 r., dawała zatem podstawę, następcom prawnym właściciela tych parcel – P. S., do wystąpienia z wnioskiem o założenie księgi wieczystej dla nowopowstałych działek i wpisanie wnioskodawców jako właścicieli tych nieruchomości. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek I. K., M. S., J. S., E. S. i M. H. z [...] lutego 2007 r. "o dokonanie zmiany w operacie ewidencji gruntów obrębu Czarne gmina Sękowa zgodnie z załączonymi dokumentami, w zakresie zmiany oznaczenia oraz powierzchni działek ewidencyjnych", którzy zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w G., Wydział I Cywilny z dnia [...] stycznia 2006 r. sygn. akt [...] są następcami prawnymi P. S. - byłego właściciela parcel gruntowych wchodzących w skład działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, należało uznać, że te osoby miały interes prawny we wszczęciu tego postępowania i wobec powyższego nie nastąpiło rażące naruszenie prawa. Skargę na powyższą decyzję wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Lasy Państwowe - Nadleśnictwo G., zarzucając: rażące naruszenie prawa, tj. art. 156 § 1 pkt. 4 K.p.a. w zw. z § 35 pkt. 4 oraz § 45 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38 poz. 454) w zw. z art. 28 K.p.a. polegające na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów, naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 2 K.p.c. polegające na rozstrzygnięciu przez organ administracji sprawy nie należącej do jego właściwości, tj. kwestii cywilnoprawnej prawa własności do nieruchomości objętej postępowaniem, które to naruszenia miały istotny wpływ na zaskarżoną decyzję. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z [...] grudnia 2007r. oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, iż w jej ocenie, błędne jest stanowisko organu, że osoby które złożyły wniosek o wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miały przymiot strony tego postępowania w rozumieniu art. 28 K.p.a., bowiem brak jest dokumentów, które pozwalałyby uznać, że wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie mają interes prawny we wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skarżącego, w świetle uregulowań z § 35 oraz § 45 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38 poz. 454) źródłem danych ewidencyjnych stanowiących podstawę wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów mogą być także dane z ksiąg wieczystych. Organy przyjęły jednak jako podstawę wprowadzenia zmian przedmiotowych w ewidencji gruntów kserokopie wypisów z wykazów hipotecznych z Lwh [...] i [...] kat. C., obrazujących stan sprzed II Wojny Światowej bez wyjaśnienia, czy zachowały one swoją moc. Zgodnie bowiem z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg, z dniem 1 stycznia 1989 r. traciły moc prawną i podlegały zamknięciu z urzędu księgi dawne nie zawierające w działach odpowiadających działowi II i III obecnej księgi wieczystej wpisów dokonanych po dniu 31 grudnia 1946 r. Księgi dawne, które utraciły moc prawną stosownie do § 6 ust. 1 zachowały jedynie znaczenie dokumentów, a więc obrazowały stan prawny na datę ich sporządzenia, a nie na czas ich złożenia organowi. Z tych względów organ administracji bezpodstawnie przyjął, że kserokopie Lwh [...] i [...] stanowią podstawę prawną do aktualizacji ewidencji gruntów w zakresie przedmiotowym poprzez wydzielenie w działkach ewidencyjnych, którymi (włada Nadleśnictwo, odpowiedników działek katastralnych wpisanych w tych dokumentach na rzecz poprzedników prawnych wnioskodawców w przedmiotowej sprawie. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, iż kserokopie Lwh [...] i [...] obrazują aktualny stan prawny nieruchomości na czas złożenia wniosku o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów. Z tych względów mapa uzupełniająca synchronizacji działek pomimo przyjęcia jej do zasobu nie mogła stanowić samoistnej podstawy zmiany przedmiotowej ewidencji na wniosek I. K., E. S., M. H., M. S., J. S., gdyż osoby te nie wykazały się tytułem prawnym do żądania wprowadzenia zmiany operatu ewidencji gruntów, czego wymaga przepis art. 28 K.p.a. Strona skarżąca zarzuciła także naruszenie przepisów art. 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 2 K.p.c. polegające na rozstrzygnięciu przez organ administracji sprawy nie należącej do jego właściwości, bowiem stosownie bowiem do art. 2 K.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Nie są rozpoznawane w postępowaniu sądowym sprawy cywilne, jeżeli przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. W przedmiotowej sprawie organ I instancji wprowadził zaś zmianę danych w ewidencji gruntów w oparciu o wykonaną dokumentację geodezyjną, postanowienie Sądu Rejonowego w G. o stwierdzeniu nabycia spadku oraz zamknięte Lwh [...] i [...] gminy kat. C. W ocenie skarżącego, nie znajduje uzasadnienia stanowisko organu administracji, iż starosta dokonał w operacie ewidencji gruntów wyłącznie przedmiotowych i wprowadzając te zmiany nie naruszył praw osób i jednostek władających przedmiotowymi nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę, wskazując na specyfikę postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uznał, iż organy właściwie przyjęły, że decyzja Starosty Gorlickiego z [...] marca 2007 r. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego na podstawie art. 156 K.p.a. Wojewódzki Sąd ustalił, iż z treści zaskarżonej decyzji z [...] marca 2007 r. Starosty Gorlickiego orzekającej o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla obrębu ewidencyjnego C. wynika, iż została ona wydana na wniosek I. K., E. S., M. H., M. S., J. S., spadkobierców P. S., w oparciu o § 36, 44 pkt 2, 46 i 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454). Wprowadzone nią zmiany dotyczyły uwidocznienia w rejestrze działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] powstałe na wskutek synchronizacji działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] do stanu prawnego odpowiadającego parcelom gruntowym objętym lwh [...],[...], gm. kat. C., oraz działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] powstałe na skutek synchronizacji działki nr: [...],[...] do stanu prawnego odpowiadające parcelom gruntowym objętym lwh [...],[...], gm. kat. C. Zmiany te dokonano zgodnie z mapą uzupełniającą, przyjętą 21 lutego 2007r. do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego pod numerem [...] sporządzoną przez uprawnionego geodetę. Zdaniem Sądu I instancji, podstawę dokonanych zmian stanowiła zatem w/w mapa uzupełniająca, przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, a nie jak wywodzi skarżący kopia ksiąg wieczystych lwh [...] i [...]. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż została ona sporządzona w celu uwidocznienia stanu prawnego działek, jaki istniał według stanu prawnego uwidocznionego w lwh [...] i [...]. Księgi te odzwierciedlały zaś stan prawny tych nieruchomości, jaki istniał przed wybuchem II Wojny Światowej. Wojewódzki Sąd wskazał, iż wprawdzie, słusznie podniosła strona skarżąca, że księgi te zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg (Dz. U Nr 28 poz. 141) z dniem 1 stycznia 1989 r. traciły moc prawną i podlegały zamknięciu z urzędu jako księgi dawne nie zawierające w działach odpowiadających działowi II i III obecnej księgi wieczystej wpisów dokonanych po dniu 31 grudnia 1946 r. to jednak stosownie do § 6 ust. 1 zachowały one znaczenie dokumentów, a zatem jako takie mogły posłużyć za podstawę do sporządzenia mapy obrazującej dokonane zmiany. Wobec zaś przyjęcia przedmiotowej mapy do zasobu, obowiązkiem organu wynikającym z § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, było uwidocznienie zmian w ewidencji gruntów. Zdaniem WSA, w sprawie nie budzi również wątpliwości, iż działki te w dacie dokonania zmian miały nieuregulowany stan prawny, w zakresie ich właściciela, gdyż skarżący figurował w ewidencji gruntów jedynie jako władający. Również działania skarżącego zmierzające do nabycia prawa własności spornych parceli nie powiodły się, bowiem postanowieniem z [...] kwietnia 2004 r. sygn. akt [...] Sąd Najwyższy oddalił złożoną przez skarżącego kasację od postanowienia Sądu Okręgowego w N. S. z [...] czerwca 2002 r. sygn. akt [...] w sprawie oddalenia wniosku o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Tymczasem postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek spadkobierców P. S. - przedwojennego właściciela spornych parcel, ustalonych w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w G. Wydział [...] Cywilny z [...] stycznia 2006 r. sygn. akt [...]. W ocenie strony skarżącej, spadkobiercy ci nie mogli skutecznie żądać wszczęcia niniejszego postępowania, bowiem nie posiadają oni interesu prawnego uprawniającego ich w świetle art. 28 K.p.a do bycia stroną tegoż postępowania. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Sąd I instancji wskazał, iż stosownie do art. 28 K.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, którego źródłem mogą być przepisy prawa cywilnego, w szczególności prawa rzeczowego. W ocenie Sądu, w przypadku rejestru gruntów, w którym nie jest ujawniona osoba właściciela, a jedynie podmiot nimi władający, interes prawny w żądaniu załatwienia przez organ administracji publicznej, sprawy w zakresie uwidocznienia zmian w rejestrze gruntów, polegających na uwidocznieniu działek powstałych na wskutek synchronizacji do stanu prawnego odpowiadającego parcelom gruntowym uwidocznionym w dawnych księgach wieczystych, zawierających wpisy odnośnie właściciela, mają spadkobiercy tych właścicieli. Zatem spadkobiercy właściciela spornych gruntów mogli skutecznie żądać wszczęcia postępowania zmierzającego do uwidocznienia spornych zmian. Tym samym za nieuzasadniony należy uznać zarzut wskazujący na brak interesu prawnego spadkobierców właściciela spornych działek w żądaniu wszczęcia niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organ wydający kontrolowaną w postępowaniu nieważnościowym decyzję jego właściwości. Wbrew zarzutom skargi, postępowanie to nie regulowało kwestii własnościowych a uwidoczniało jedynie zmiany, jakie zostały dokonane w oparciu o istniejącą w odniesieniu do spornych działek dokumentację - nową mapę. Zaś rozstrzygnięcie w przedmiocie uwidocznienia praw własności spornych parcel zostało podjęte przez sąd powszechny tj. Sąd Rejonowy w G. - Wydział Ksiąg Wieczystych. Od powyższego wyroku złożono skargę kasacyjną, w której zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1. naruszenie przepisów art. 156 § 1 pkt. 4 K.p.a. w zw. z § 35 pkt 4 oraz § 45 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38 poz. 454) w zw. z art. 28 k.p.a. polegające na bezpodstawnym przyjęciu, iż w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów, 2. naruszenie przepisów tj. art. 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 2 K.p.c. polegające na nieuwzględnieniu przez WSA okoliczności rozstrzygnięcia przez organ administracji sprawy nie należącej do jego właściwości, tj. kwestii cywilnoprawnej prawa własności do nieruchomości objętej postępowaniem, które to naruszenia miały istotny wpływ na wydanie zaskarżonego wyroku. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w taryfowej wysokości wraz z kwotą 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Natomiast uzasadnienie skargi kasacyjnej stanowi w całości powtórzenie argumentacji zawartej w skardze. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i jako taka podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Odnosząc się do postawionych zarzutów, należy wskazać, iż są one niezasadne, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo w sprawie przyjął, iż nie było przesłanek do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty Gorlickiego z dnia [...] marca 2007 r., której stwierdzenia nieważności odmówił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Małopolskiego w decyzji dnia z [...] grudnia 2007 r., którą Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy, a którą wprowadzono zmiany dla obrębu ewidencyjnego C. dla wskazanych tam działek. Przede wszystkim, Sąd I instancji nie zajmował się w ogóle kwestiami własnościowymi, lecz oceną legalności zaskarżonej decyzji z punktu widzenia tego czy zaistniały przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji ujęte w art. 156 § 1 K.p.a. W tym zakresie Sąd I instancji poczynił ustalenia stwierdzając, iż z decyzji Starosty Gorlickiego wynika, że została ona wydana na wniosek I. K., E. S., M. H., M. S., J. S., spadkobierców P. S., w oparciu o § 36, 44 pkt 2, 46 i 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454). Wprowadzone nią zmiany dotyczyły uwidocznienia w rejestrze działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] powstałe na wskutek synchronizacji działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] do stanu prawnego odpowiadającego parcelom gruntowym objętym lwh [...],[...], gm. kat. C., oraz działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] powstałe na skutek synchronizacji działki nr: [...],[...] do stanu prawnego odpowiadające parcelom gruntowym objętym lwh [...],[...], gm. kat. C. Zmian tych dokonano na podstawie mapy uzupełniającej, sporządzonej przez uprawnionego geodetę i następnie przyjętej 21 lutego 2007r. do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego pod numerem [...], a nie jak twierdzi skarżący na podstawie kopii ksiąg wieczystych Lwh [...] i [...], które odzwierciedlały stan prawny nieruchomości przed wybuchem II Wojny Światowej. Mapa ta została właśnie sporządzona w celu ujawnienia stanu prawnego działek, jaki istniał według stanu uwidocznionego w Lwh [...] i [...] i choć księgi te, co słusznie podniosła strona skarżąca, na mocy § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg (Dz. U Nr 28 poz. 141) z dniem 1 stycznia 1989 r. traciły moc prawną i podlegały zamknięciu z urzędu, to jednak zachowały moc dokumentów i mogły stanowić podstawę do sporządzenia mapy obrazującej dokonane zmiany. Następnie w wyniku przyjęcia mapy do zasobu ewidencyjnego, obowiązkiem organu, na mocy § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, było uwidocznić dokonane zmiany w ewidencji gruntów. Zatem istniała podstawa do wprowadzenia tych zmian, a ponadto zgodnie z § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierający wykaz zmian danych ewidencyjnych, zaś źródłami danych ewidencyjnych niezbędnymi do założenia ewidencji są między innymi, stosownie do § 35 pkt 1 rozporządzenia, materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Za takie opracowanie należy uznać, w niniejszej sprawie, mapę uzupełniającą, przyjętą 21 lutego 2007 r. do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego pod numerem [...] sporządzoną przez uprawnionego geodetę, która stanowiła podstawę dokonanych zmian w ewidencji gruntów i budynków, a nie same odpisy ksiąg wieczystych Lwh [...] i [...], które były podstawą do sporządzenia mapy. Natomiast kwestią ujawnienia własności Sąd I instancji się nie zajmował, lecz tylko stwierdził, iż działki te w momencie dokonania zmian miały nieuregulowany stan prawny, a skarżący figurował jako władający a nie właściciel. Z akt sprawy wynika również, iż działania samego skarżącego zmierzające do nabycia prawa własności się nie powiodły, gdyż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. sygn. akt [...] Sąd Najwyższy oddalił kasację od postanowienia Sądu Okręgowego w N. S. z [...] czerwca 2002 r. sygn. akt [...] w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości - działek przez zasiedzenie. Zatem to sąd powszechny zajmował się sprawami własności a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny, tym samym zarzut naruszenia art. 1 § 1 K.p.a. oraz art. 2 K.p.c. przez niedopatrzenie się przez Sąd, iż organ wydający decyzję naruszył przepisy o właściwości, nie mógł odnieść zamierzonego skutku, bowiem co zostało powiedziane na wstępie Wojewódzki Sąd Administracyjny oceniał legalność decyzji w zakresie wprowadzonych zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków z punktu zaistnienia przesłanek dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji z art. 156 § 1 K.p.a. Natomiast podnoszony zarzut, iż wnioskodawcy nie mieli interesu prawnego do występowania z wnioskiem o zmiany w ewidencji należy stwierdzić, iż postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian zostało zainicjowane przez następców prawnych byłego właściciela P. S., ustalonych w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w G. Wydział [...] Cywilny z dnia [...] stycznia 2006 r. sygn. akt [...] tj. przez I. K., E. S., M. H., M. S. oraz J. S., którzy choć nie byli ujawnieni w księdze wieczystej, jako spadkobiercy byłego właściciela spornych parcel – P. S., posiadali prawo do wszczęcia postępowania w sprawie dokonania zmian w ewidencji, a tym samym mieli w tym interes prawny, w rozumieniu art. 28 K.p.a. Z tych wszystkich względów, uznając, iż skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.