III FZ 796/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Lu 659/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 15 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 659/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. A. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 30 października 2020 r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2018 r., w uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podając art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Pismem z 19 listopada 2020 r. skarżący wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego bez uiszczenia wymaganej opłaty. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 28 stycznia 2021 r. oraz 19 lutego 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w łącznej kwocie 400 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku wyczerpania trybu instancyjnego w przedmiocie prawa pomocy i odmowy jego udzielenia poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, pismem z 25 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia zaległej opłaty. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie została doręczona stronie 30 czerwca 2021 r. Do dnia wydania kwestionowanego postanowienia skarżący nie uiścił zaległego wpisu sądowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wobec nieuregulowania przez skarżącego należnego wpisu od skargi na etapie jej wnoszenia, zastosował wobec strony tryb sanacyjny. Ostateczny brak zapłaty wpisu sądowego w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania tego ustawowego obowiązku fiskalnego, zobowiązał sąd do zastosowania art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucenia nieopłaconej skargi. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 13 sierpnia 2021 r. skarżący zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz "przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie kosztów sądowych". W uzasadnieniu środka zaskarżenia strona kwestionowała prawidłowość dokonanej oceny co do braku podstaw przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie niniejszych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, iż przedmiotem kontroli instancyjnej wywołanej zażaleniem skarżącego jest wyłącznie prawidłowość wydanego w sprawie przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z 15 lipca 2021 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Poza zakresem badania tutejszego Sądu pozostaje zagadnienie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z analizy akt sprawy, skarżący wyczerpał tok instancyjny w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia należnego wpisu od skargi, toteż prawidłowo został wezwany do jego uregulowania. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, iż korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do wykonania zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 28 stycznia 2021 r. oraz 19 lutego 2021 r. w przedmiocie zaległego wpisu od skargi została skarżącemu doręczona 30 czerwca 2021 r., co oznacza upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia z końcem 7 lipca 2021 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w zakreślonym ustawowo terminie, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 P.p.s.a. Porządkowo Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że argumentacja podnoszona przez skarżącego w poddanym badaniu zażaleniu odwołuje się wyłącznie do tematyki zasadności przyznania prawa pomocy, co nie może mieć miejsca w związku z wyczerpaniem toku instancyjnego, o czym mowa powyżej. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie stanowi kontrolę instancyjną wyłącznie legalności orzeczenia, na mocy którego odrzucono środek zaskarżenia inicjujący postępowanie w sprawie, nie zaś kolejną instancję postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.