VII SA/Wa 1183/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : nałożenia kary pieniężnej postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W dniu 17 lipca 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak : [...], którą organ uchylił decyzję organu I instancji i wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości 5.000,00 złotych. Pismem z dnia 2 sierpnia 2008r. skarżący wniósł do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił, że obie decyzje zostały oparte jedynie na oświadczeniach urzędnika i pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w M., co uzasadnia odstąpienia od jakiegokolwiek karania go i uchylenie decyzji obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5.000,00 złotych może przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, narazić stronę na powstanie znacznej szkody majątkowej. Z tego względu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.