II SAB/Wa 349/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpoznania pkt 4 wniosku z dnia 12 lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Minister Edukacji Narodowej dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu pkt 4 wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia 12 lutego 2018 r.; 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Edukacji Narodowej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w rozpoznaniu pkt 4 wniosku z 12 lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] w dniu 12 lutego 2017 r. zwróciło się do Ministra Edukacji Narodowej z wnioskiem o udostępnienie m. in. informacji o nagrodach przyznanych pracownikom Ministerstwa w 2017 r. Wnioskodawca podał, że wnosi o udostępnienie imion i nazwisk pracowników którzy otrzymali nagrody, kwoty tych nagród oraz uzasadnień ich przyznania (pkt 4 wniosku). Minister Edukacji Narodowej w piśmie z [...] lutego 2018 r. (znak: [...]) poinformował wnioskodawcę, że środki na nagrody dla pracowników organu są zagwarantowane w ustawie budżetowej. Organ dodał, że w 2017 r. nagrody za "szczególne zaangażowanie w realizację zadań" otrzymało 304 pracowników, średnia kwota przyznanej nagrody wynosiła 3,900 zł. brutto, zaś łączna kwota przyznanych nagród 2.777.000 zł. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] w dniu 21 maja 2018 r. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych w rozpoznaniu pkt 4 wniosku z 12 lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej we wskazanym zakresie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że Minister Edukacji Narodowej w odpowiedzi na jej wniosek udostępnił jedynie szacunkową i średnią kwotę środków przeznaczonych na nagrody dla pracowników w 2017 r., podczas gdy wniosek dotyczył konkretnych kwot przyporządkowanych poszczególnym pracownikom (wymienionym z imienia i nazwiska) wraz z uzasadnieniem przyznania nagrody. Stowarzyszenie dodało, że nagrody dla osób zatrudnionych w organach administracji publicznej są finansowane (pochodzą) ze środków publicznych, a więc informacja o nich podlega udostępnieniu w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330). Minister Edukacji Narodowej w piśmie z 8 czerwca 2018 r. wniósł o umorzenie postępowania w zakresie żądania zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej (pkt 4 wniosku z 12 lutego 2018 r.) oraz o stwierdzenie, że bezczynność organu nie była rażąca. W uzasadnieniu organ podał, że "istotnie w zakresie pkt 4 wniosku (...) udzielona odpowiedź nie odpowiada precyzyjnie zakresowi informacji objętej żądaniem wnioskodawcy", niemniej stowarzyszenie nie zwróciło się o "jej doprecyzowanie lub uszczegółowienie" i dopiero w skardze podniosło, że otrzymana informacja nie jest pełna. Minister podniósł, że decyzją z [...] czerwca 2018 r. wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy, odmówił Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] udostępnienia informacji publicznej o nagrodach przyznanych pracownikom Ministerstwa, zgodnie z pkt 4 wniosku z 12 lutego 2018 r., ponieważ nie wykazało szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd rozstrzygając sprawę ze skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej ocenia czy określony podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej i czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. np. postanowienie NSA z 30 maja 2012 r., I OSK 1049/12). Z bezczynnością w takiej sprawie będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany nie podejmuje w ustawowym 14 - dniowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1 ustawy), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust.1), nie powiadamia wnioskodawcy o niemożności udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2), nie informuje o przeszkodach technicznych w uzyskaniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 ustawy). Należy dodać, że Sąd bada bezczynność organu na dzień wniesienia skargi, co oznacza, że udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowe (por np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 3 października 2018 r., II SAB/Go 71/18, LEX nr 2556252). Udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność organu w jej udostępnieniu powoduje, że zbędne jest umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia spornej informacji publicznej. W takiej sytuacji Sąd jedynie stwierdza na podstawie art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), że organ dopuścił się bezczynności i rozstrzyga o charakterze tej bezczynności (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018 r. s. 368). Nie jest sporne w rozpoznawanej sprawie, że informacja o nagrodach dla pracowników zatrudnionych przez podmiot publiczny stanowi informację publiczną (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1282/16 i z 10 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 369/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Niewątpliwie jest to informacja o faktach i danych publicznych, a więc o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy o odstępie do informacji publicznej). Jest też oczywiste, że Minister Edukacji Narodowej jako organ władzy publicznej jest obowiązany do rozpoznania wniosku o udostępnienie takiej informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Należy przypomnieć, że z okoliczności faktycznych i prawnych sprawy wynika, że Minister Edukacji Narodowej w dniu [...] lutego 2018 r., a więc w ustawowym terminie, poinformował wnioskodawcę o ogólnej kwocie wydatkowanej na nagrody, liczbie nagrodzonych pracowników i średniej wysokości przyznanych nagród. Dopiero w dniu [...] czerwca 2018 r., po otrzymaniu skargi Stowarzyszenia na bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, rozpoznał ten wniosek "w całości" i wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (przetworzonej). Ze względu na to, że ta decyzja została wydana po wniesieniu skargi, uzasadniony jest zarzut bezczynności organu. Bezczynność w takich sprawach nie polega bowiem wyłącznie na całkowitym milczeniu podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Zachodzi również wtedy, gdy organ nie rozpoznaje w terminie wniosku o udostępnienie informacji w pełnym zakresie. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że Minister Edukacji Narodowej dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu pkt 4 wniosku Stowarzyszenia [...] z 12 lutego 2018 r. Zdaniem Sądu bezczynność organu nie była rażąca. Minister "zareagował" na wniosek Stowarzyszenia o udzielenie informacji publicznej, zaś zwłoka w udzieleniu "całkowitej" informacji publicznej wynikła z nieprawidłowej oceny treści wniosku i błędnego zastosowania przepisów prawa. Sąd na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądził od organu na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w wysokości 100 zł., tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.