II OW 72/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie sędzia NSA Anna Łuczaj sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz /spr./ Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Marszałka Województwa Mazowieckiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Marszałkiem Województwa Mazowieckiego a Starostą Szydłowieckim w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Marszałek Województwa Mazowieckiego wnioskiem z dnia 14 września 2009 r. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, zaistniałego miedzy nim a Starostą Szydłowieckim w sprawie wydania opinii w zakresie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej firmy [...] Sp. z o.o. pn. "[...] " nr [...], lokalizowanej na działce o nr ew. [...] w miejscowości W., gm. O.. W uzasadnieniu Marszałek Województwa Mazowieckiego wskazał, że pismem z dnia 20 maja 2009 r. [...] Sp. z o.o. wystąpił do Wójta Gminy Orońsko z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację w/w przedsięwzięcia. Następnie Wójt Gminy Orońsko wystąpił do Starostwa Powiatowego w Szydłowcu oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Szydłowcu o wydanie opinii w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Starosta Szydłowiecki, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., przekazał wniosek Wójta Gminy Orońsko do Marszałka Województwa Mazowieckiego celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Marszałek Województwa Mazowieckiego, uznając się za organ niewłaściwy w sprawie, wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Pismem z dnia 24 sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie zwróciło Marszałkowi Województwa Mazowieckiego ww. wniosek wraz z aktami sprawy stwierdzając, iż nie jest właściwe do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a w myśl art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. właściwy jest sąd administracyjny. Po zapoznaniu się z wnioskiem oraz załączonymi do niego dokumentami, zgodnie z zapisem § 2 ust. 1 pkt 7 oraz § 3 ust. 1 pkt 8 znowelizowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), projektowana inwestycja nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko jak i również do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto w świetle przepisu art. 64 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), marszałek województwa nie jest wymieniony, jako organ właściwy do zajęcia stanowiska w sprawie. Starosta Szydłowiecki w odpowiedzi na wniosek podał, że ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko kompetencje marszałków województw przekazała do regionalnych dyrektorów ochrony środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Jak wynika z akt sprawy postępowanie dotyczy wydania opinii w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, o którą zwrócił się Wójt Gminy Orońsko, rozpatrujący sprawę w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stancji bazowej telefonii komórkowej. Zasady i tryb postępowania w sprawach ocen oddziaływania na środowisko reguluje ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, która weszła w życie z dniem 15 listopada 2008 r. Zgodnie z art. 64 ust. 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy postanowienie co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wydaje się po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Zatem obecnie to regionalny dyrektor ochrony środowiska jest organem właściwym do wydania opinii w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko a nie marszałek województwa czy starosta. Dyrektorzy ochrony środowiska przejęli bowiem dotychczasowe kompetencje marszałków województw przysługujące im na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska w zakresie zmienionym ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (art. 153 ust. 1 pkt 2, art. 160 ust. 1 pkt 8). Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 3 października 2008 r. w odniesieniu do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, z wyłączeniem przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, starostowie wykonywali zadania regionalnych dyrektorów ochrony środowiska, w zakresie dotyczącym opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz uzgadniania warunków realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, a więc do dnia 15 listopada 2009 r. Wobec tego na dzień rozstrzygania niniejszego sporu o właściwość nie istniała już podstawa prawna pozwalająca rozważać właściwość starosty. W związku z powyższym należało uznać, że w przedmiocie wydania opinii w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej organem właściwym nie jest żaden z organów pozostających w sporze, lecz regionalny dyrektor ochrony środowiska. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 w związku z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek oddalił.