I FZ 462/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 128/08, zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 28 grudnia 2007 r., nr [...], w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i określenia zobowiązania za maj 2002 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 128/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 28 grudnia 2007 r., nr [...], w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i określenia zobowiązania za maj 2002 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy w podatku od towarów i usług, zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego a postępowanie w sprawie podatku dochodowego jest w toku. Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.) postanowił zawiesić postępowanie sądowe w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie podatku dochodowego. W zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżono je w całości wnosząc o jego uchylenie oraz o przeprowadzenie dowodu z załączonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 września 2008 r. na okoliczność, że postępowanie odwoławcze, o którym mowa w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, jest postępowaniem z odwołania skarżącego od decyzji określającej wysokość straty z tytułu podatku dochodowego. Żalący wskazał, że: - Użyte w treści art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. pojęcie "wynik innego postępowania" należy rozumieć jako "rozstrzygnięcie innego postępowania". Nie stanowi wyniku innego postępowania treść uzasadnienia rozstrzygnięcia w nim zapadłego, w szczególności ustalenia dotyczące okoliczności wpływających na rozstrzygnięcie decyzji; - W żadnym z przypadków rozstrzygnięcie w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych kończące ostatecznie postępowanie nie będzie obejmowało rozstrzygnięcia kwestii, czy wszystkie wydatki poniesione w 2002 r. przez Skarżącego mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia może prowadzić jednak do tego, że Skarżący chcąc nie pogarszać swojej sytuacji w niniejszym postępowaniu będzie zmuszony do złożenia skargi na decyzję dotyczącą podatku dochodowego - choć w braku zaskarżonego postanowienia skargi takiej nie składałby; - Nawet gdyby przyjąć, że "wynik postępowania" obejmuje swoim zakresem pojęciowym również tezy zawarte w uzasadnieniu decyzji, to uzasadnienie to może w ogóle nie zawierać jakiejkolwiek oceny zasadności zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów; - Przedmiotem sprawy jest zgodność zaskarżonej decyzji z prawem – na ocenę tej zgodności nie może oddziaływać treść żadnego innego orzeczenia z wyjątkiem takiego, którym związany byłby organ podatkowy oraz sąd administracyjny. Tymczasem, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 marca 2005 r. w sprawie FSK 1581/2004 (LexPolonica nr 1072620): "Zarzut związania decyzjami organów podatkowych, które dotyczą rozliczenia podatku za poszczególne okresy, nie może być skutecznie podnoszony na gruncie postępowania prowadzonego w sprawie dotyczącej innego zobowiązania podatkowego. Decyzje wydane w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za poszczególne okresy rozliczeniowe w podatku od towarów i usług związały organy podatkowe, które wydały te decyzje, wyłącznie w zakresie prowadzonego w tej sprawie postępowania wymiarowego. Nie wiązały one i nie mogły wiązać w świetle art. 212 Ordynacji podatkowej organów prowadzących postępowanie zakończone wydaniem odpowiednich decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych."; - Wynik toczącego się wobec Skarżącego postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych może być prawidłowy mimo błędności ustaleń dotyczących zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Stanie się tak, gdy jednocześnie zaistnieje błąd - na korzyść Skarżącego - w ustaleniach dotyczących przychodów. W braku zaskarżonego postanowienia Skarżący w takim wypadku nie byłby zainteresowany kwestionowaniem takiego rozstrzygnięcia – lecz sytuacja, w której WSA uzależnia swoje rozstrzygnięcie od wyniku postępowania w sprawie podatku dochodowego mogłaby zmuszać Skarżącego do kwestionowania prawidłowego rozstrzygnięcia z uwagi na wadliwość ustaleń stanowiących jego przesłanki; - Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zawieszenie postępowania ma trwać "do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie podatku dochodowego". Skarżący odczytuje to w ten sposób, że Sąd nie miał tu na myśli ostateczność decyzji, lecz stan w którym od decyzji w sprawie podatku dochodowego nie przysługuje już skarga do sądu administracyjnego. Gdyby odczytywać "prawomocność" jako "ostateczność" to po ewentualnym zaskarżeniu ostatecznej decyzji w sprawie podatku dochodowego zaistniałaby uzasadniona potrzeba kolejnego zawieszenia postępowania - do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego podatku dochodowego za 2002r. Mogłoby to być równoznaczne z brakiem rozpoznania niniejszej sprawy przez okres nawet kilku lat. Możliwość wystąpienia takiego skutku uzasadnia naruszenie przez zaskarżone postanowienie art. 7 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie Sąd I instancji zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na uznanie, że rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego. Stanowisko takie należy uznać za wpisujące się w przepis, tj. art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a, zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wbrew twierdzeniom żalącego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od innego toczącego się postępowania administracyjnego. Przedmiotem badanej sprawy jest bowiem decyzja w podatku od towarów i usług, w której organ podatkowy zakwestionował prawo obniżenia podatku należnego od nabywanych przez podatnika towarów, co do których wydatki na nabycie nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. "Inne toczące się postępowanie administracyjne" toczy się zaś w przedmiocie podatku dochodowego. Bez znaczenia pozostaje wskazywany przez żalącego fakt, że postępowanie w przedmiocie tego podatku dotyczy wysokości straty. Należy bowiem przypomnieć, że ustalenie wysokości straty w podatku dochodowym zależne jest m.in. od ustalenia kosztów uzyskania przychodu. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.