II SAB/Wr 141/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 stycznia 2022 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 27 stycznia 2022 r. strona skarżąca cofnęła skargę. Pismem z dnia 14 lutego 2022 r. Wojewoda Dolnośląski przesłał decyzję wydaną w niniejszej sprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 lutego 2022 r. wezwano skarżącą do określenia czy pismem z dnia 27 stycznia 2022 r. cofa skargę z dnia 3 stycznia 2022 r. czy skargę z dnia 10 września 2021 r., w terminie 7 dni, pod rygorem uznania że cofa obie skargi. Wezwanie to, po podwójnym awizowaniu przesyłki do skarżącej, pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 24 marca 2021 r. Skarżąca nie określiła, której ze skarg dotyczyło pismo z dnia 27 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na względzie powyższe, jak i okoliczność, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.