VI U 1823/24

<p>Sygn. akt VI U 1823/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 lipca 2025r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Karolina Chudzinska</p> <p>Protokolant – protokolant sądowy Roksana Prill</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2025r. w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>odwołania: <span class="anon-block">Z. G.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>z dnia 18 września 2024r., znak: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>w sprawie: <span class="anon-block">Z. G.</span> </p> <p>przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o rekompensatę</p> <p>1.  Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu prawo do rekompensaty.</p> <p>2.  Stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia Karolina Chudzinska</em> </p> <p>Sygn. akt VI U 1823/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 18 września 2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> odmówił <span class="anon-block">Z. G.</span> prawa do rekompensaty, powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( tekst jednolity Dz. U. z 2023r., poz. 1251 ze zm. ) i ustawy z dnia 19 grudnia 2019r. o emeryturach pomostowych ( tekst jednolity Dz.U. z 2022r., poz. 1340 ze zm.).</p> <p>W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczony nie spełnia wszystkich warunków niezbędnych do przyznania żądanej rekompensaty, ponieważ nie udowodnił w wymaganym okresie co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych - ZUS uwzględnił ubezpieczonemu do okresu pracy w warunkach szczególnych łącznie 6 miesięcy i 19 dni ( od 12.06.1990r. do 31.12.1990r.).</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w szczególności posiada wymagany okres pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił i zważył co następuje :</strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 (art. 21;art. 21 ust. 1)">art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych</a> – ubezpieczonemu, który posiada na dzień 31 grudnia 2008r. co najmniej 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnych charakterze w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, przysługuje prawo do rekompensaty.</p> <p>Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy ubezpieczony spełnia warunek wymaganego czasu pracy w warunkach szczególnych, niezbędny do uzyskania rekompensaty.</p> <p>W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w aktach rentowych i dokumentacji pracowniczej, a także przesłuchał ubezpieczonego i świadków : <span class="anon-block">R. C.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span>, <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">J. K.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">W. J.</span>, <span class="anon-block">S. W.</span>, <span class="anon-block">W. D.</span>, <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">A. P.</span> i <span class="anon-block">M. N.</span> ( nagranie z rozprawy z dnia 03.07.2025r.).</p> <p>Po przeanalizowaniu wspomnianego wyżej materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza twierdzenia ubezpieczonego dotyczące posiadania wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Jak wynika bowiem ze wspomnianych wyżej dowodów, ubezpieczony był zatrudniony na cały etat w następujących firmach :</p> <p>- <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> przy ZR <span class="anon-block"> (...)</span> - od 26.06.1978r.do 30.09.1983r.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...)</span> <span class="anon-block">Ż.</span> – od 29.05.1985r. do 30.09.1991r.,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">H. B.</span> – od 05.11.1996r. do 11.12.1998r.,</p> <p>- <span class="anon-block"> PPHU (...)</span> – od 11.02.1999r. do 10.01.2003r.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...)</span> <span class="anon-block">Ż.</span> – od 17.03.2003r. do chwili przejścia na emeryturę. W każdej z wymienionych firm – począwszy od powrotu z wojska, tj. od 03.10.1980r. ubezpieczony przez cały okres zatrudnienia stale pracował jako kierowca pojazdu o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ( pracując w <span class="anon-block"> (...)</span>ach w <span class="anon-block">Ż.</span> ubezpieczony kierował także autobusem, który miał powyżej 15 miejsc ). Podczas pracy w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Ż.</span> ubezpieczony w okresie od 12.06.1990r. do 31.12.1990r. korzystał z urlopu bezpłatnego. Ubezpieczony nie korzystał natomiast z dłuższych zwolnień lekarskich.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego oraz świadków, albowiem były one spójne, logiczne i potwierdzone dodatkowo przez złożone do akt dokumenty. Ponadto należy zaznaczyć, iż świadkowie byli osobami obcymi dla ubezpieczonego, zatem nie byli bezpośrednio zainteresowani wynikiem sprawy, a dodatkowo jako osoby pracujące z ubezpieczonym, opierali złożone zeznania na własnych spostrzeżeniach.</p> <p>Wspomniane wyżej dowody wskazują, że podczas zatrudnienia u powyższych pracodawców, od 03.10.1980r. do 30.09.1983r., od 29.05.1985r. do 11.06.1990r., od 01.01.1991r. do 30.09.1991r., od 05.11.1996r. do 11.12.1998r., od 11.02.1999r. do 10.01.2003r., od 17.03.2003r. do 31.12.2008r. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A dziale VIII pod poz. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, co po uwzględnieniu okresu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS, daje znacznie ponad wymagane 15 lat pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki niezbędne do przyznania rekompensaty , dlatego też Sąd zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 ^{<!-- -->14}§ 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję, jak w pkt 1 wyroku.</p> <p>Jednocześnie, z uwagi na fakt, że przedstawione ZUS-owi dokumenty były niewystarczające, a istniejące wątpliwości mogły zostać wyjaśnione dopiero w toku postepowania sądowego, Sąd w pkt 2 wyroku stwierdził, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za niewyjaśnienie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> <p> <em> <!-- --> Sędzia Karolina Chudzinska </em> </p> </div>