II SA/Łd 946/10

SENTENCJA Dnia 3 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Protokolant Asystent sędziego Marcin Olejniczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 roku przy udziale - sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zakazu użytkowania budynku inwentarskiego p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić skarżącemu S. K. wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł (pięćset złotych), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zaksięgowany pod poz. 3021, w dniu 21 września 2010 roku. UZASADNIENIE S. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], odmawiającą wydania zakazu użytkowania budynku inwentarskiego (chlewni) zlokalizowanego na terenie nieruchomości w Ł, przy ul. A 6. W dniu 3 listopada 2010 roku na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi stwierdzono, że w piśmie z dnia 2 listopada 2010 roku S. K. oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o zwrot uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Postępowanie w sprawie podlega umorzeniu. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Powyższe jest konsekwencją zasady, iż to skarżący jest uprawniony do dysponowania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd I instancji. Tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 in fine p.p.s.a.) sąd może odstąpić od obowiązku umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Warto wyjaśnić, iż skutkiem umorzenia postępowania jest uchylenie wszystkich dokonanych czynności oraz nie prowadzenie tego postępowania. Podkreślić również należy, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu – zanim przejdzie do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi - dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. Bowiem ocena dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, a więc gdy doprowadzono do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjne. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy należy przed wszystkim wskazać, iż S. K. skutecznie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zatem sąd mógł przystąpić do oceny dopuszczalności cofnięcia tejże skargi. W opinii sądu w niniejszym postępowaniu nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 in fine p.p.s.a., które uniemożliwiałyby sądowi umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie więc do zasady związania sądu cofnięciem skargi w tej sytuacji sąd jest obowiązany umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.