I OZ 1121/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 377/18 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi T. B. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2018 r. ([...]), [...] stycznia 2018 r. ([...]), [...] stycznia 2018 r. ([...]) w przedmiocie świadczenia w formie posiłków postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 377/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku T. B., odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 21 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi T. B. na decyzje Samorządowego Kolegium odwoławczego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]; [...]; [...]. Pismem z dnia 2 lipca 2018 r. T. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek "o przywrócenie terminu do złożenia odwołania do sygn. akt III 377/18, 378/18, 379/18". Uzasadniając wniosek podała, że jej nieobecność na rozprawie była spowodowana przebywaniem poza Krakowem, na turnusie rehabilitacyjnym w dniach od 18 czerwca 2018 r. do dnia 28 czerwca 2018 r. Wskazała, że cierpi na schorzenia [...]. W związku z powyższym pozostaje w stałym leczeniu ambulatoryjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmawiając przywrócenia terminu powołał się na art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Sąd zauważył, że pismem z dnia 14 maja 2018 r. skarżąca została zawiadomiona o terminie rozprawy, którą wyznaczono na dzień 21 czerwca 2018 r. Tym samym pismem skarżąca została pouczona sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w sprawach, w których skargę oddalono oraz że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu I instancji. W ocenie Sądu, skarżąca nie uzasadniła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do złożyła tego wniosku. Zdaniem Sądu, nie było przeszkód, aby w terminie otwartym do złożenia wniosku skarżąca wystąpiła o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu podkreślił, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminowi, gdyż stawiennictwo na rozprawie przed WSA w Krakowie było nieobowiązkowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji uznał, że mając na względzie obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżąca uprawdopodobniła brak winy w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w zawiadomieniu o rozprawie została prawidłowo pouczona przez Sąd I instancji o terminie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Pouczenie zawarte w zawiadomieniu zawiera jednoznaczną informację (punkt 2), że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 P.p.s.a.). Wobec tak jednoznacznej treści pouczenia, nie można podzielić argumentacji skarżącej, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę. Skarżąca dbając należycie o swoje interesy powinna ustalić, czy w sprawie zapadł wyrok i jaka jest jego treść, przy czym ustalenia te powinny zostać dokonane w takim czasie, aby możliwe było skuteczne złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Dopuszczenie się niedbalstwa przez stronę, czy brak staranności w prowadzeniu własnych spraw wykluczają możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Wniesione zażalenie nie podważa oceny Sądu I instancji i nie może odnieść zamierzonego skutku. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca nie wskazała okoliczności, które uprawdopodobniłaby brak winy w niedochowaniu terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.