IV SA/Po 785/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu dnia 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. P. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przekazania skargi według właściwości postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić D. P. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł [...] złotych). UZASADNIENIE D. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2019 r. nr [...]. Zaskarżoną uchwałą Rada Gminy przekazała według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę na działanie Wójta Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc skarg i wniosków związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji uregulowana w Dziale VIII k.p.a. nie została wymieniona w powołanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 229 pkt 1 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, to wojewoda jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności rady gminy, w tym jej przewodniczącego. Jeżeli, zatem organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ (art. 231 § 1 k.p.a.). W sytuacji, gdy organ podejmuje uchwałę w sprawie organu właściwego do rozpoznania skargi na działanie Wójta Gminy, sprawa ta jako nie poddana kontroli sądu na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, nie może być przez sąd administracyjny rozpoznana. Z tych względów skarga podlega odrzuceniu. Oceny powyższej nie zmienia okoliczność, iż postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. sygn. akt IV SO/Po 9/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wymierzył Radzie Gminy grzywnę za nieprzekazanie przedmiotowej skargi w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Uwzględnienie wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie nie przesądza jednocześnie o dopuszczalności samej skargi. Wymaga podkreślenia, że każda skarga, niezależnie od jej przedmiotu, inicjuje postępowanie sądowo-administracyjne i rodzi potrzebę stosowania relewantnych przepisów p.p.s.a. Dopóty skarga taka nie zostanie załatwiona – niezależnie od tego czy w dalszej perspektywie zostanie rozpoznana merytorycznie czy zostanie odrzucona jako niedopuszczalna – aktualizuje ona obowiązki i kompetencje po stronie organu oraz sądu bezpośrednio związane z jej wniesieniem. Jednym z takich podstawowych obowiązków jest leżący po stronie organu obowiązek przekazania skargi, co stanowi warunek sine qua non zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przez sąd administracyjny. Obowiązek ten jest usankcjonowany przez art. 55 § 1 p.p.s.a., a zagrożenie grzywną nie jest warunkowane dopuszczalnością skargi (por. postanowienia NSA z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt II GZ 105/10, z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 429/14, z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt I OZ 412/15, z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt I GZ 462/16, z dnia 18 listopada 2016 r. sygn. akt I OZ 1234/16, z dnia 1 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1596/16; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.