II SA/Ke 390/11

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 15 grudnia 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat E. S. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8.IX.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 13.X.2011 r. ustanowiono dla skarżącego na jego wniosek adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w dniu 26.X.2011 r. pełnomocnikiem J. P. adwokat E. S. W dniu 2.XI.2011 r. wyznaczona pełnomocnik z urzędu złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii, oświadczając, że nie zostało ono zapłacone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 221,40 zł, w tym VAT 41,40 zł. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.