IV SA/Wr 207/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. T. na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 26 października 2021 r. sygn. akt IV SAB/Wr [...] postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący pismem z dnia 8 kwietnia 2022 r., złożonym osobiście w tut. Sądzie tego samego dnia, wniósł skargę na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wr 496/21, uwzględniającego skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Mimo dwukrotnego wezwania (k. 10 i k. 13) organ nie udzielił odpowiedzi na skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 11kwietnia 2022 r., wezwano Skarżącego do przedłożenia dowodu wezwania organu do wykonania wyroku (wskazanego w sentencji postanowienia), oraz doręczono odpis zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2022 r. o wezwaniu Strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Skarżącego pouczono o obowiązku wykonania wezwań w terminie 7 dni, zastrzegając rygor odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 15), wezwania zostały doręczone Skarżącemu 22 lipca 2022 r. i pozostały bez odpowiedzi. Nadto zgodnie z informacją z dnia 12 października 2022 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka k. 16 akt sądowych). Jak wynika z akt sprawy IV SAB/Wr 496/21 odpis prawomocnego wyroku wydanego w tej sprawie wraz z aktami administracyjnymi został doręczony organowi w dniu 23 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Przedmiotowa skarga na niewykonanie ww. wyroku została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby sąd uznał skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a. za złożoną skutecznie. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uwzględniającym skargę, wydanym na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ administracji do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Musi zatem zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi obowiązana jest wezwać właściwy organ administracji do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wymienione przesłanki stanowią o dopuszczalności takiej skargi, a ich niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że tylko pierwsza z wymienionych przesłanek została spełniona. Z ww. wyroku bowiem wynika, że Sąd uwzględnił skargę nakładając na organ administracji m.in. obowiązek załatwienia sprawy w zakreślonym terminie. Skarżący natomiast nie spełnił drugiej z przesłanek, gdyż nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wystosował do organu administracji pisemne wezwanie do wykonania ww. wyroku (wezwanie Sądu o wykazanie spełnienia rzeczonego warunku skutecznie doręczone stronie w dniu 20 lipca 2022 r. pozostało bez odpowiedzi skarżącego). W konsekwencji należało uznać, że skarga w tej sprawie jest niedopuszczalna. Nadto zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane do Strony Skarżącej i skutecznie doręczone w dniu 22 lipca 2022r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem bezskutecznie z dniem 29 lipca 2022r., co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.