I SA/Gl 952/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. i M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...], określającą Z. S. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2002 r. na kwotę [...]zł. Decyzję tę w dniu 27 sierpnia 2008 r. doręczono podatniczce, która wraz z M. S. w dniu 29 września 2008 r. osobiście złożyła na nią skargę w siedzibie organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalnie lub bezczynność są przedmiotem skargi, z kolei w myśl art. 53 § 1 tej ustawy należy to uczynić w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że wspomniany termin nie został zachowany. Upłynął on bowiem z dniem 26 września 2008 r. (piątek), natomiast strona złożyła skargę dopiero dnia 29 września 2008 r. Konstatacji tej nie podważa przy tym fakt, iż jako stronę skarżącą oznaczono w skardze – obok skarżącej – również M. S., który nie brał udziału w postępowaniu odwoławczym zakończonym zaskarżoną decyzją i któremu decyzji tej w konsekwencji nie doręczono. Niezależnie wszak od kwestii, czy w ogóle miał on prawo do występowania w roli skarżącego, podkreślić wypada, że także w jego przypadku skarga musi być uznana za wniesioną po terminie. Jest tak, ponieważ podmiot znajdujący się w jego sytuacji, czyli któremu nie doręczono zaskarżonej decyzji, co do zasady może wnieść skargę w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 413/97, LEX nr 44541 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Op 65/06, ONSAiWSA 2007, nr 2, poz. 31), czyli w terminie trzydziestodniowym liczonym od dnia doręczenia decyzji tym stronom. Nie ulega zatem wątpliwości, że skargę w niniejszej sprawie wniesiono po upływie terminu do dokonania tej czynności. Taką skargę zaś, według art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy odrzucić i dlatego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w sentencji.