I SA/Gd 736/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 czerwca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości za 2008 r. postanawia: pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 maja 2013 r. skarżący M.L. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Z uwagi na to, że powyższy wniosek nie został złożony na stosownym formularzu przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższą przesyłkę doręczono wnioskodawcy w dniu 16 lipca 2013 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 238). Wnioskodawca nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 23 lipca 2013 r. Zarządzeniem z dnia 4 września 2013 r., doręczonym stronie w dniu 21 września 2013 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 30 września 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył sprzeciw od wydanego zarządzenia, wskutek czego utraciło ono moc. W złożonym sprzeciwie skarżący podniósł, że organ podatkowy nie dąży do zawarcia ugody. Wskazał też, że przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata wyrówna szanse pomiędzy skarżącym a organem administracji publicznej, który korzysta z profesjonalnej pomocy i obsługi prawnej. Dodatkowo podniósł, że z uwagi na chorobę swej partnerki nie jest w stanie zajmować się swoją sprawą. Analizując ponownie złożony wniosek stwierdzić należy, że zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z przepisu tego wynika, że warunkiem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy przez Sąd jest złożenie go na urzędowym formularzu. W dniu 16 lipca 2013 r. doręczono skarżącemu formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i przesłania go do Sądu w terminie 7 dni z pouczeniem, iż niewykonanie powyższego zarządzenia skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 p.p.s.a. Zauważyć też należy, że jest to czwarty z kolei wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie, który także, podobnie jak wcześniejsze wnioski, nie został złożony na urzędowym formularzu. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 257 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.