II OZ 895/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt II SAB/Po 7/08 w sprawie ze skargi E. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie postanawia: zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi E. W., w pkt I sentencji wyroku z dnia 10 czerwca 2008 r. zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do rozstrzygnięcia wniosku skarżącej z dnia 5 października 2007 r. w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy z odpisem prawomocnego orzeczenia oraz w pkt II zasądził od organu na rzecz skarżącej E. W. kwotę 340 złotych tytułem kosztów postępowania. Jako podstawę orzeczenia o kosztach postępowania Sąd wskazał art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Na powyższe postanowienie co do zwrotu kosztów postępowania zawarte w przedmiotowym wyroku zażalenie złożył występujący w imieniu skarżącej E. W. radca prawny G. W., wnosząc o jego zmianę poprzez doliczenie na rzecz skarżącej opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo oraz kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Według zaś art. 205 § 1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Wydatkiem jest niewątpliwie kwota uiszczonej opłaty skarbowej. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635), obowiązek zapłaty opłaty skarbowej od złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa powstaje z chwilą złożenia dokumentu w sądzie. Jednocześnie, składający pełnomocnictwo jest zobowiązany dołączyć dowód wpłaty należnej opłaty skarbowej najpóźniej w terminie 3 dni od chwili powstania obowiązku jej zapłaty - § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (Dz. U. Nr 187, poz. 1330). Jakkolwiek zawarte w skardze przez pełnomocnika skarżącej żądanie przyznania kosztów postępowania (w tym także nieopłaconej pomocy prawnej) dotyczyło również wydatków związanych z uiszczeniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa to jednak analiza dokumentacji w przedmiotowej sprawie nie pozwala stwierdzić, że taka opłata została przez pełnomocnika dokonana. Odnosząc więc to stwierdzenie do wskazanych wcześniej regulacji stwierdzić należy, iż sposób ustalenia wysokości kosztów postępowania zasądzonych na rzecz strony skarżącej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie kryje żadnych nieprawidłowości, a kwota ustalona przez Sąd (w skład której wchodzi zwrot wpisu od skargi oraz stawka minimalna za sporządzenie skargi i udział w rozprawie) zasądzona na rzecz skarżącej określona została w prawidłowej wysokości. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.