III SA/Po 791/07
Административные суды2007-11-21
Номер дела
III SA/Po 791/07
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Дата решения
2007-11-21
Тип
Postanowienie WSA w Poznaniu
Судьи
Maria Kwiecińska
Резолютивная часть
Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni A na czynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie przyznania dopłaty postanawia: odrzucić skargę. /-/ M. Kwiecińska
UZASADNIENIE
W dniu (...) Spółdzielnia A złożyła w Agencji Rynku Rolnego Oddział Terenowy wniosek o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany dla producentów rolnych, którzy w 2006r. ponieśli szkodę w uprawach spowodowaną dotknięciem ich gospodarstw suszą. Pismem z dnia (...) wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, braków formalnych przedmiotowego wniosku, m.in. poprzez dołączenie kopii protokołu oszacowania szkód oraz faktury korygującej potwierdzonych za zgodność z oryginałem, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie organu, wnioskodawca złożył część brakujących dokumentów, nie załączając jednakże przedmiotowego protokołu oraz załączając niepoświadczoną za zgodność fakturę. Wobec okoliczności, iż wnioskodawca nie uczynił zadość wezwaniu organu w przedmiocie uzupełnienia braków, pismem z dnia (...) organ poinformował go o pozostawieniu wniosku o przyznanie dopłaty bez rozpoznania. Jednocześnie w piśmie tym organ zawarł pouczenie, iż stronie od powyższej czynności, z powodu jej niezgodności z prawem, po uprzednim wezwaniu organu w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma, do usunięcia naruszenia prawa, przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnoszona za pośrednictwem Dyrektora OT ARR w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wezwania o usunięcie naruszenia.
Brakujące dokumenty w postaci protokołu oraz potwierdzonej za zgodność faktury przesłane zostały do organu wraz z pismem z dnia (...).
W odpowiedzi organ wyjaśnił, iż wniosek pozostawiony został bez rozpoznania z uwagi na niedochowanie 7 - dniowego terminu do uzupełnienia braków. Pouczył jednocześnie skarżącego, że od niniejszej czynności stronie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnoszona za pośrednictwem Dyrektora OT ARR w terminie 30 dni od doręczenia niniejszego pisma.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...) strona skarżąca wskazała, iż niedochowanie przez nią terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku wynikało z niejednoznacznego sformułowania zawartego w wezwaniu organu administracji, co skutkowało błędną interpretacją wezwania. Podniesiono także, że opinia komisji powołanej przez wojewodę jest identyczna z protokołem komisji, do którego złożenia wzywał organ.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie w całości oraz o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko, Dyrektor OT ARR podkreślił, iż skarżąca nie złożyła brakującego protokołu w wyznaczonym terminie (co zresztą sama przyznała). Organ zakwestionował również twierdzenie, jakoby dokument w postaci opinii komisji był tożsamy z protokołem sporządzonym przez tę komisję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę z przyczyn określonych w pkt.
1) - 5) tego przepisu oraz jeśli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).
W rozpoznawanej sprawie nie mogła zostać wniesiona do sądu administracyjnego "zwykła" skarga na czynność polegającą na pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Wbrew stanowisku organu I instancji pozostawienie bez rozpoznania, nie jest czynnością podlegającą odrębnemu zaskarżeniu do sądu, po uprzednim wezwaniu organu do usunięciu naruszenia prawa. Zasadność pozostawienia podania bez rozpoznania strona może kwestionować w drodze skargi na bezczynność organu (por. wyrok NSA z dnia 12.05.2006r., I OSK 869/05, LEX nr 236563). W takim przypadku strona zobowiązana jest do złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., dalej jako k.p.a.). Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem wszakże że, jak stanowi art. 52 § 1 omawianej ustawy, środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 06.07.2006r., sygn. I OSK 480/06, LEX 188512). W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. 2004, Nr 42, poz. 386, z późn. zm.) organem, do którego skarżący powinien wystąpić z zażaleniem, jest Prezes Agencji.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, na skutek błędnego pouczenia przez organ, nie dopełnił wymogów art.52 § 1 p.p.s.a., ponieważ nie wystąpił z zażaleniem do Prezesa Agencji na niezałatwienie sprawy w terminie. Za takie zażalenie, w opinii sądu, nie można uznać bowiem pisma strony skarżącej z dnia (...). Jego treść nie wskazuje, że skarżący zarzuca organowi przekroczenie terminu do załatwienia sprawy. Ponadto należy podkreślić, iż niedopuszczalność skargi, z powodu niewniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Prezesa Agencji, nie powoduje ujemnych skutków dla strony skarżącej, nie pozbawia jej bowiem prawnej możliwości wniesienia takiego zażalenia.
W związku z niezachowaniem trybu, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a., skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a., orzekł jak w sentencji.
/-/ M. Kwiecińska
K.P.d