II OZ 1335/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2018 r. o odrzuceniu skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1738/18 ze skargi W. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1738/18 ze skargi W. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - P.p.s.a., odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący został wezwany do nadesłania trzech odpisów skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W wykonaniu wezwania skarżący złożył jedynie dwa odpisy skargi. Sąd stwierdził, że nienadesłanie wymaganych odpisów skargi wskazuje, że posiada ona braki formalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez jego wadliwą interpretację, polegającą na uznaniu, że nadesłanie ilości odpisów skargi niezgodnej z treścią zobowiązania do uzupełnienia braków skargi w sytuacji, gdy w której z treści pisma uzupełniającego wynika, że załączone miały być 4 odpisy, a tylko omyłkowo zabrakło 1 egzemplarza odpisu. Podniósł także zarzut, że w sytuacji otrzymania pisma przewodniego zawierającego wskazanie prawidłowej liczby brakujących odpisów sąd orzekający powinien wezwać stronę jeszcze raz do uzupełnienia braków przez nadesłanie brakującego egzemplarza skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wszystkie pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym powinny spełniać wymogi z art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Przepis art. 47 § 1 P.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2015, s. 271-272). Należy wskazać, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (np. wniosku o przywrócenie terminu) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył skargę w jednym egzemplarzu, tymczasem w sprawie krąg stron obejmuje skarżącego, organ, a także trzech uczestników postępowania - [...]. Tym samym zasadne było wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania trzech dodatkowych odpisów, co uczyniono pismem datowanym 1 sierpnia 2018 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lipca 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał pismo uzupełniające braki dotyczące dwóch spraw, tj. sprawy niniejszej i sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1737/18. (Obie skargi zawarte były przez skarżącego w jednym piśmie. Z uwagi na zaskarżenie dwóch decyzji sprawy zostały rozdzielone i odrębnie zarejestrowane.). W piśmie uzupełniającym braki skarżący wskazał, że przesyła w załączeniu cztery odpisy skargi własnoręcznie podpisane. Z adnotacji znajdującej się w aktach sprawy (k. 39 verte) wynika, że w sprawie VII SA/Wa 1737/18 skarżący był wezwany do nadesłania dwóch dodatkowych odpisów skargi, zatem dwa takie odpisy dołączone do pisma uzupełniającego braki zostały dołączone do ww. sprawy, a następnie nadano jej bieg. Pozostałe dwa odpisy dołączono do sprawy niniejszej. Z powyższego wynika, że skarżący nie przesłał do rozpoznawanej sprawy jednego odpisu skargi, mimo precyzyjnego wezwania z 1 sierpnia 2018 r. Wykonanie wezwań do uzupełnienia braków poprzez przesłanie odpisów przy jednym piśmie nadesłanym do dwóch spraw następuje na ryzyko strony i nie stanowi podstawy dla Sądu do skierowania wezwania (ponownego) do nadesłania brakującego odpisu skargi. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. było uprawnione. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.