I SA/Lu 555/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 6 listopada 2014 r. skarżąca U.G., wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego w kwocie 259 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało skarżącej w sposób prawem przewidziany w dniu 25 listopada 2014 r., lecz pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie przy tym do powołanego § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wskazano wyżej, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącej w sposób prawem przewidziany w dniu 25 listopada 2014r., zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu upłynął z dniem 2 grudnia 2014 r. Wpis sądowy nie został uiszczony. Wobec powyższego, skoro - pomimo prawidłowego wezwania - strona nie uiściła należnej opłaty od skargi należało ją odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.