I OSK 313/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 313/10 oddalającego skargę kasacyjną W. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 577/09 w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie prawa do odsetek od nieterminowo wypłaconych należności związanych ze służbą wojskową postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 313/10 oddalił skargę kasacyjną W. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 577/09 w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie prawa do odsetek od nieterminowo wypłaconych należności związanych ze służbą wojskową. Pismem z dnia 17 września 2010 r. (data wpływu 23 września 2010 r.) pełnomocnik Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania znajduje swoje oparcie w treści art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 204 pkt 1 powołanej ustawy, w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W tym zakresie powołany przepis odsyła do § 18 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348). Co prawda, w wymienionym rozporządzeniu wśród czynności, za które zawodowym pełnomocnikom przysługuje wynagrodzenie, nie wymieniono sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną, jednakże zdaniem wnioskodawcy w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną należy traktować analogicznie do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia takiej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 204 pkt 1 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa z kolei art. 205 § 2 P.p.s.a. zaliczając do nich ich wynagrodzenie z tym zastrzeżeniem, że nie może być ono wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do art. 205 § 3 P.p.s.a., zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. W przypadku radców prawnych przepisami tymi są unormowania zawarte w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w którym określono stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pkt 2 lit. a – d tego przepisu określono w wyczerpujący sposób wysokość tych stawek za konkretne czynności procesowe w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W postępowaniu toczącym się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c). W niniejszej sprawie radca prawny reprezentujący organ nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, nadsyłając jedynie odpowiedź na skargę kasacyjną. Wobec czego, brak jest podstaw do przyjęcia, że pełnomocnik ten poniósł w związku z tą czynnością niezbędne koszty postępowania kasacyjnego w rozumieniu art. 205 § 2 P.p.s.a. uprawniające do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zwrotu na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a. Sąd nie miał zatem podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Takie stanowisko jest reprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w najnowszym orzecznictwie (por. postanowienia z dnia 26 października 2010 r., I OSK 320/10, 7 października 2010 r., I OSK 1000/10, 17 września 2010 r., II OSK 854/09, 31 sierpnia 2010 r., II OSK 802/09, 18 sierpnia 2010 r., I OSK 83/10, 5 sierpnia 2010 r., II OSK 298/10). Pogląd ten podziela również Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w związku z art. 204 i 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.