I SA/Wa 1370/17

SENTENCJA Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. UZASADNIENIE W sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego skarżący A. B. w toku rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 28 listopada 2017 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, uzasadniając swoje żądanie potrzebą korzystania z pomocy pełnomocnika, a jednocześnie niemożnością pokrycia powyższego wydatku w ramach posiadanych środków finansowych. Wobec niemożności wypełnienia samodzielnie przez skarżącego z przyczyn zdrowotnych urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF oraz jego podpisania Sąd postanowił odebrać od skarżącego oświadczenie majątkowe do protokołu. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w mieszkaniu o pow. [...] m², którego jest właścicielem. Nie posiada oszczędności ani majątku znacznej wartości. Do skarżącego należy samochód (o wartości poniżej [...] zł) służący mu do prowadzenia działalności zarobkowej. Ma ona być, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, prowadzona na podstawie umów cywilnoprawnych na rzecz spółek z grupy S.. Przychody ryczałtowe w wysokości [...]-[...] zł, stanowiące refundację kosztów eksploatacji własnego samochodu, pozwalając skarżącemu, jak wyjaśnił, osiągnąć dochód w wysokości około [...] zł. Skarżący, jak zaznaczył, posiada zadłużenie w SM [...] w wysokości ok. [...] zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W odniesieniu do możliwości poniesienia przez wnioskodawcę kosztów ustanowienia we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, że skarżący takiej możliwości jest faktycznie pozbawiony, co ma związek z brakiem posiadania przez niego majątku, jak i uzyskiwaniem dochodów w wysokości pozwalającym wyłącznie pokrywać podstawowe potrzeby życiowe. Z informacji przedstawionych przez wnioskodawcę w toku postępowania prowadzonego w przedmiocie przyznania zasiłku celowego wynika, że wobec skarżącego zostało w 2017 r. wydane orzeczenie zaliczającego go do osób z [...] stopniem niepełnosprawności, a ponadto sytuacja zawodowa skarżącego nie ma charakteru stabilnego, wobec czego jego twierdzenie o niemożności partycypowania w kosztach postępowania sądowego ze względu na trudną sytuację materialną zasługiwało na uwzględnienie. W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.