II FSK 1759/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3534/08 w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 października 2008 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Skargą kasacyjną z dnia 10 sierpnia 2009 r. K. O. zaskarżył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3534/08 oddalający skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 października 2008 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2009 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że zapłata należności podatkowych (kwota 55.020 zł) spowodowałaby zagrożenie dla jego egzystencji. K. O. wskazał, że jego miesięczne dochody kształtują się na poziomie 1.746 zł brutto (emerytura), zaś wynagrodzenie małżonki wynosi ok. 2.300 zł. Skarżący wyjaśnił również, że dom, w którym zamieszkują małżonkowie jest własnością żony. Ponadto zwrócił uwagę, że przedstawione okoliczności stały się przyczyną wstrzymania wykonania decyzji przez organ pierwszej instancji w toku postępowania podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi (także skargi kasacyjnej - por. art. 193 cytowanego Prawa) nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168). W rozpatrywanej sprawie strona nie przedstawiła racji przemawiających za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za niewystarczające należy bowiem uznać ograniczenie się przez skarżącego do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie decyzji - przy uwzględnieniu dochodów strony - stanowiłoby zagrożenie dla jego egzystencji, gdyż realizacja zobowiązania podatkowego będzie wiązała się z koniecznością uiszczenia znacznej kwoty pieniężnej. Podkreślenia wymaga, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Z tego względu ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 24, poz. 151 ze zm.) przewiduje, że dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania zobowiązanego i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu (por. art. 8 - 10 tej ustawy). Sama zatem obawa skarżącego, że egzekucja należności pieniężnych stworzy niebezpieczeństwo dla jego egzystencji, bez przedstawienia całokształtu sytuacji materialnej i osobistej strony popartej stosownymi dowodami, nie pozwala na stwierdzenie istnienia którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Zdawkowe informacje dotyczące kondycji finansowej strony konfrontowane we wniosku z kwotą należnego podatku nie świadczą o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie wyjaśnić należy, że o konieczności uwzględnienia żądania strony nie przesądza fakt wstrzymania wykonania decyzji przez organ pierwszej instancji. Okoliczność ta nie stanowi bowiem podstawy zastosowania instytucji tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.