Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wr 1092/21

Административные суды2022-03-28
Номер дела
II SAB/Wr 1092/21
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2022-03-28
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Halina Filipowicz-Kremis

Резолютивная часть

*Umorzono postępowanie

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Y. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. UZASADNIENIE Y. K. (dalej: skarżąca) złożyła w dniu 5 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego Poczty Polskiej), za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność ww. organu w przedmiocie wskazanym w sentencji. Następnie pismem z dnia 8 marca 2022 r. (data wpływu pisma do tut. Sądu) skarżąca oświadczyła, że cofa złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.