I SA/Bd 542/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. UZASADNIENIE I SA/Bd 542/08 UZASADNIENIE M.Z.w zainicjowanej sprawie sądowoadministracyjnej wniósła o zwolnienie od kosztów sądowych, bowiem nie posiada środków na ich uiszczenie. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku ( 82 lata). Dodatkowo wskazała na swój zły stan zdrowia. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Mieszka sama w domku gospodarczym zaadoptowanym na cele mieszkalne. Jej dochód z tytułu emerytury w wysokości 885 zł nie wystarcza na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania. Z tej przyczyny korzysta z pomocy materialnej rodziny. Nie posiada majątku oraz oszczędności. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona od kosztów sądowych. Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż na skarżącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Podnieść również należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych. Odnosząc się do powyższego w kontekście możliwości płatniczych skarżącej ustalono, że dochód prowadzonego samodzielnie gospodarstwa domowego wynosi 885 zł. Kwota ta nie zapewnia egzystencji osoby ponoszącej znaczne koszty leczenia ( 300 zł miesięcznie), wobec czego skarżąca korzystania z pomocy rodziny. W takich okolicznościach jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.