Ppolska.starec← UrzadnikВойти

V SA/Wa 2590/08

Административные суды2008-11-27
Номер дела
V SA/Wa 2590/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2008-11-27
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Tomasz Zawiślak

Резолютивная часть

Przyznano prawo pomocy w części

Текст решения

SENTENCJA Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi T. S. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 20 listopada 2008 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jako fakty z których wynika, iż wniosek jest zasadny wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i dwójką małoletnich uczących się dzieci. Oświadczył, iż cała rodzina utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości ok. 400 złotych i dochodów z gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,13 ha. Wnioskodawca wskazał również, iż jego rodzina korzysta z pomocy G. O. P. S. w A. Ponadto stwierdził, iż jest właścicielem domu o powierzchni 50 m2, innego majątku w postaci oszczędności, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych nie posiada. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Mając na względzie znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż cała czteroosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego i świadczenia rentowego w wysokości ok. 400 złotych miesięcznie należało uznać, iż skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Już sama okoliczność, iż konkubent skarżącej otrzymuje pomoc z Ośrodka Pomocy Społecznej świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. W przytoczonych okolicznościach skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść pełnych kosztów sądowych w sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.