II SAB/Wa 388/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 października 2011 r. D. P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, polegającą na nierozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Dotyczył on udostępnienia sprawozdania finansowego za [...] r. wraz z pełną informacją dodatkową, informacji i objaśnień będących elementem sprawozdania finansowego za [...] r. i [...] r., a ponadto korespondencji Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z Trybunałem Konstytucyjnym w okresie od [...] do [...] roku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 8 listopada 2011 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie w związku z przekazaniem przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów informacji wymienionych we wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 ustawy). W ocenie Sądu, cofnięcie skargi z dnia 3 października 2011 r. jest dopuszczalne i skuteczne, bowiem nie zmierza do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.