I SA/Wr 1187/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 1 lipca 2005 r. do 30 czerwca 2006 r. postanawia: sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 1187/09) w ten sposób, że w części wstępnej wyroku, po słowach "ze skargi" w miejsce "A" wpisać prawidłowo "A", a nadto, punkcie I sentencji, w wierszu drugim i trzecim, w miejsce błędnie wpisanych – daty i numeru decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wpisać prawidłową datę, tj. "[...]r." oraz prawidłowy numer decyzji, tj. "[...]". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: zwanej dalej – P.p.s.a.) Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Charakter omyłki pisarskiej w znaczeniu tego przepisu należało przyjąć w odniesieniu do sposobu pisowni firmy strony skarżącej ("A", a nie, jak przyjęto w wyroku "A"), a ponadto, wskazanych w pkt. I wierszu drugim i trzecim sentencji wyroku - daty i numeru decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, które Sąd omyłkowo przepisał z decyzji organu podatkowego II instancji. Bezspornie, podane jako znaki identyfikujące decyzję organu podatkowego I instancji, tj. jej data ([...]r.) oraz numer ([...]), dotyczą bowiem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W.OZ w W. (tj. organu podatkowego II instancji), a nie, jak błędnie podano w pkt. I wyroku, decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, bo ta, jak bezspornie wynika z akt sprawy, została wydana w dniu [...]r. i nadany jej został numer [...]. Sanując dostrzeżoną omyłkę, nie wychodząc przy tym poza ustawowe granice dopuszczalności rektyfikacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie dyspozycji art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.