I OZ 864/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 627/07 w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2007 r. skarżący W. T. złożył wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie I SA/Wa 627/07 oraz o odroczenie w związku z tym rozprawy i zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania sprawy przez prokuratura i sąd karny. Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2007 r. W. T. został wezwany do sprecyzowania przedmiotowego wniosku poprzez wskazanie przyczyn wyłączenia sędziów w terminie 7 dni. W zarządzeniu nie wskazano rygoru, który zostanie zastosowany w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku. Wezwany przez Sąd, W. T., do sprecyzowania powyższego wniosku wskazał, iż powodem dla którego wystąpił z tego rodzaju wnioskiem jest ,,funkcjonująca faszystowska mafia fałszująca każdą jego sprawę w Naczelnym Sądzie Administracyjnym i Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym od 2001 r". W następstwie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2007 r., pozostawił wniosek skarżącego z dnia 12 czerwca 2007 r. o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że instytucja wyłączenia sędziego, o której mowa w art. od 18 – 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma na celu uniknięcie sytuacji, w której sprawa byłaby rozpoznawana przez skład, którego sędziowie mogliby pozostawać bądź w relacjach osobistych ze stronami prowadzonego postępowania, bądź też mogliby mieć określone związki z rozpoznawaną sprawą. Wniosek o wyłączenie sędziego powinien wskazywać nie tylko tożsamość sędziego, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, ale również wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia, okoliczności bądź dowody uprawdopodabniające istnienie takiej przyczyny. Wskazał ponadto, że ograniczenia jurysdykcyjne w podejmowaniu przez sędziego czynności w sprawie, z wyjątkiem czynności nie cierpiących zwłoki, zachodzą dopiero od momentu skutecznego – wolnego od wad formalnych – złożenia wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietna 2004 r., sygn. akt III CO 2/04, OSNC 2004/12/2007). W niniejszej sprawie złożony wniosek przez W. T. nie spełnia, w ocenie Sądu I instancji, żadnych wymogów z art. 18 - 20 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie wskazał imiennie sędziów, o których wyłączenie wnosi, nie podał przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów (określonej w art. 18 lub 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) a także okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Podniesiony na rozprawie w dniu 12 czerwca 2007r. (doprecyzowany pismem z dnia 29 czerwca 2007 r.) zarzut popełnienia przestępstwa przez skład orzekający i funkcjonowania faszystowskiej mafii fałszującej każdą sprawę skarżącego nie może być, zdaniem Sądu I instancji, uznany za przyczynę wyłączenia sędziów orzekających w sprawie. Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, ale z innych przyczyn niż wskazane w z zażaleniu. Podstawą rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w ramach zaskarżonego postanowienie jest art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu przewodniczący wzywa stronę do uzupełniania bądź poprawienia pisma, które wskutek niezachowania warunków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie skarżący, jak wynika z zarządzenia z dnia 15 czerwca 2007 r., został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonego na rozprawie w dniu 12 czerwca 2007 r. wniosku o wyłączenie sędziów składu orzekającego w terminie siedmiu dni. W zarządzeniu tym nie został jednak wskazany rygor, pod jakim skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie strony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. do uzupełnienia lub poprawienia braków formalnych pisma ma postać zarządzenia, w którym powinny zostać dokładnie określone konieczne poprawki lub uzupełnienia. Podmiot wnoszący pismo, obarczone brakami formalnymi, powinien być w sposób niebudzący wątpliwości pouczony o skutkach nieusunięcia ich w terminie. Brak takiego pouczenia lub jego niedokładność powodująca wątpliwości co do prawidłowości wezwania o uzupełnienie braków wyklucza możliwość zastosowania rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania względnie jego odrzucenie (patrz J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 s. 130). W świetle powyższego nieprawidłowym działaniem Sądu I instancji, było wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonego pisma z zakreśleniem tylko terminu wykonania owego zarządzenia bez wskazania rygoru, który może zostać zastosowany przez Sąd w przypadku niewykonania zarządzenia. Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie siedmiu dni, bez określenia rygoru wynikającego z ustawy, czyni niemożliwym zastosowanie owego rygoru przez Sąd i pozostawienie wniosku skarżącego bez rozpoznania. Skarżący W. T. winien zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 12 czerwca 2007 r. o wyłączenie sędziów składu orzekającego poprzez wskazanie przyczyn wyłączenia, w terminie siedmiu dni ze wskazaniem rygoru, który zostanie zastosowany w przypadku niewykonania zarządzenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.