IV SA/Wa 2698/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i wydaleniu z terytorium RP postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić dla skarżącej adwokata. UZASADNIENIE Skarżąca S. S. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata. Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF oraz z danych znajdujących się w aktach sprawy wynika, ze skarżąca (obywatelka [...]) oraz jej rodzina przebywają w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B. S. S. nie pracuje, nie posiada majątku ani oszczędności. Stwierdzono, co następuje: Wniosek o przyznanie praw pomocy jest uzasadniony. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżąca wraz z rodziną przebywa w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców, nie pracuje, nie uzyskuje dochodów, nie posiada jakichkolwiek oszczędności i majątku. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tej sytuacji nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.