IV SAB/Wr 981/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] we W. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na kontynuację spełniania przez dziecko obowiązku szkolnego poza szkołą w roku szkolnym 2022/2023 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 13 października 2022 r. (data nadania: 14 października 2022 r.) Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] we W. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na kontynuację spełniania przez dziecko (F. W. ) obowiązku szkolnego poza szkołą w roku szkolnym 2022/2023. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że żądania Strony zawarte w skardze są bezzasadne. W nadesłanych aktach administracyjnych brak jest ponadto pism, które mogłyby stanowić ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 2 listopada 2022 r., Stronę wezwano do uzupełnienia braku skargi poprzez złożenie kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z dowodem wniesienia ponaglenia. Stronę pouczono o obowiązku wykonania wezwania w terminie 7 dni, zastrzegając rygor odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skutecznie w dniu 22 listopada 2022 r. (k. 13 akt sądowych). Pismem wniesionym w dniu 25 listopada 2022 r. Skarżący przedłożył kopię ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z kopią dowodu jego wniesienia. Z dokumentów tych wynika, że ponaglenie wniesiono do organu w dniu 24 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Jak już wcześniej wskazano, stosownie do art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia, a więc ponaglenie powinno poprzedzać złożenie skargi na bezczynność. Zatem złożenie ponaglenia po wniesieniu skargi, nie spełnia powyższej przesłanki. W rozpoznawanej sprawie Strona Skarżąca złożyła ponaglenie do organu dopiero w dniu 24 listopada 2022 r., podczas gdy skarga do Sądu została złożona z dniem 14 października 2022 r. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi Strona Skarżąca nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, tj. nie wyczerpała trybu przewidzianego przez art. 52 § 1 p.p.s.a. Tymczasem czynność ta stanowi warunek wstępny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność złożonej w tej sprawie. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.