II GSK 1429/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. N. i B. "Ż." Spółka z o.o. w Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 561/10 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. N. i B. "Ż." Spółka z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Powiatu w K. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 561/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. w Ł.na uchwałę Rady Powiatu w K. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczenia dotacji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji podał, że w dniu [...] października 2009 r. Rada Powiatu w K. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczenia dotacji. W dniu [...] kwietnia 2010 r. skarżąca spółka wezwała Radę Powiatu w K. do usunięcia naruszenia prawa w zakresie § 5 ust. 8 w/w uchwały. Rada Powiatu nie udzieliła odpowiedzi skarżącej na jej wezwanie. Zdaniem Sądu I instancji z uwagi na to, że Rada Powiatu nie udzieliła odpowiedzi, to skarga do sądu administracyjnego winna być, stosownie do art. 53 § 2 ustawy do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesiona w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do organu. W ocenie Sądu I instancji do takiego obliczania terminu do wniesienia skargi uprawnia uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07) mająca zastosowanie także na gruncie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Oznacza to, że skarga powinna być złożona najpóźniej w dniu 21 czerwca 2010 r. Tym czasem skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. w dniu 1 lipca 2010 r., a więc po upływnie sześćdziesięciodniowego terminu do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 147 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 1 k.p.a. poprzez błędne ich zastosowanie i uznanie, że wpływ wezwania do usunięcia naruszenia prawa do Starostwa Powiatowego w K. jest tożsamy z datą wpływu wezwania do Rady Powiatu w K. i w konsekwencji brak zastosowania art. 147 § 1 p.p.s.a. i stwierdzenia nieważności uchwały w zaskarżonej części, 2. art. 58 § 1 ust. 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. polegające na bezzasadnym przyjęciu, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia w konsekwencji bezzasadnego przyjęcia, iż big terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Powiatu w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoczął się w dniu [...] kwietnia 2010 r. tj. w dniu wpływu wezwania do usunięcia naruszenia prawa do Starostwa Powiatowego w K. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że skarga została wniesiona w terminie, a prezentowany przez Sąd I instancji pogląd, że doręczenie do Starostwa Powiatowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa otwiera bieg do wniesienia skargi na uchwałę do WSA jest błędny. Starostwo Powiatowe nie jest bowiem organem administracji publicznej i doręczenie do niego ww. wezwania nie pociąga za sobą żadnych skutków. W ocenie skarżącej wpływ pisma do Starostwa ma znaczenie techniczne, a dopiero doręczenie do właściwego organu jakim jest Rada Powiatu można uznać za skutkujące rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi do WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, zatem ocena zasadności skargi kasacyjnej zostanie dokonana w nawiązaniu do sformułowanych w niej zarzutów. Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Co do terminu w jakim należy wystąpić ze stosowną skargą powstały rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, a w szczególności czy w tej materii ma zastosowanie art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 (tj. w sytuacji wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W celu usunięcia rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów na wniosek Prezesa NSA złożony w trybie art. 36 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), w dniu 2 kwietnia 2007 r. podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 2/07. Stosownie do brzmienia tej uchwały do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 Nr 142., poz. 1591) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, iż przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w podjętej uchwale było uregulowanie tożsame w swej treści z zawartym w art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, to uznać należy, iż uchwała ta znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy w pełni zaakceptować rozstrzygnięcie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. Sąd I instancji trafnie wskazał, iż wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Rady Powiatu w K. w dniu [...] kwietnia 2010 r. Okoliczność ta wynika wprost z prezentaty Rady Powiatu w K. znajdującej się na przedmiotowym wezwaniu (k. 52 akt sądowych). Skoro zatem Rada Powiatu w K. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie skarżącej doręczone w dniu [...] kwietnia 2010 r., to sześćdziesięciodniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 21 czerwca 2010 r. Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 1 lipca 2010 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Nie uzasadnione jest zatem twierdzenie skarżącej, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż bieg terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Powiatu w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. rozpoczął się w dniu 22 kwietnia 2010 r. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie naruszył zarzuconych przepisów i zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę, jako złożoną po terminie, bowiem w myśl powołanego przepisu sąd obligatoryjnie odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.