II SA/Gl 935/17
Административные суды2017-12-18
Номер дела
II SA/Gl 935/17
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата решения
2017-12-18
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach
Судьи
Łucja Franiczek
Резолютивная часть
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., nr [...], na mocy której A. J. nakazano doprowadzić przejście ewakuacyjne w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w C. do stanu pierwotnego poprzez zlikwidowanie otwieranych na zewnątrz drzwi do mieszkania nr [...] i przywrócenie drzwi otwieranych w stronę mieszkania.
W piśmie procesowym z dnia 22 września 2017 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu, przedstawionym w piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2017 r. wskazała, że sporne drzwi do mieszkania po ich całkowitym otwarciu nie stanowią zagrożenia dla lokatorów budynku. Skarżąca zwróciła uwagę na wysokie koszty (kilka tysięcy złotych) związane z zakupem nowych drzwi, wymianą drzwi i ościeżnicy oraz dokonaniem niezbędnych prac remontowych i malarskich. Podniosła, że w przypadku uwzględnienia jej skargi czynności te okażą się zbędne i nielogiczne.
Pozostałe strony postępowania nie ustosunkowały się do tego wniosku.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego.
Zdaniem Sądu, skarżąca nie przedstawiła takich okoliczności. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia jeszcze do oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa. Sąd podzielił pogląd zaprezentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt II OSK 1880/16, zgodnie z którym dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej, a więc, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z poniesieniem kosztów, które będą dla strony znaczące w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Skarżąca wskazała, że koszt zakupu drzwi oraz ich wymiany i związanych z tym niezbędnych prac to wydatek około kilku tysięcy złotych. Skarżąca nie podniosła jednakże, że kwota ta przekracza jej możliwości finansowe, skutkując jedną z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 Ppsa, lecz zauważyła jedynie, że czynności te są zbędne na obecnym etapie postępowania.
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i
§ 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.