II SA/Po 1151/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ E. Brychcy UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 18 sierpnia 2016r. oddalił skargę W. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Pełnomocnik z urzędu skarżącej złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Odpis opinii o braku podstaw został doręczony skarżącej. W dniu 20 grudnia 2016r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną oraz wniosła o udzielenie jej pomocy prawnej i przyznanie adwokata z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej i reprezentowania w postępowaniu kasacyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przyjąć należy, że skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu, która podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez osobiście przez skarżącą, pomimo, że nie jest ona żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). Wobec powyższego, stosownie do art. 178 p.p.s.a., przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. Mając na uwadze, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów ustawowych, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy