VIII U 756/25
Суды общей юрисдикции2025-08-22
Номер дела
VIII U 756/25
Дата решения
2025-08-22
Тип
REASONS
Правовое основание
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt VIII U 756/25</strong>
</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Decyzją z 7 lutego 2025r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">Z.</span> wykonując wyrok Sądu z 5 grudnia 2024r. przyznał ubezpieczonemu <span class="anon-block">J. S.</span> <br/>( <span class="anon-block">S.</span> ) emeryturę górniczą od <span class="anon-block">(...)</span>, tj. od daty określonej w wyroku Sądu <br/>i podjął jej wypłatę od <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>W odwołaniu od decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany przez zobowiązanie organu rentowego do podjęcia wypłaty emerytury górniczej z dniem przyznania tego świadczenia, tj. od <span class="anon-block">(...)</span>, a nie jak wskazał organ rentowy od dnia <span class="anon-block">(...)</span> Ubezpieczony wniósł także o zasądzenie od organu rentowego na swoją rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego.</p>
<p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy dodał, powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 103 a)">art.103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, <br/>że nie ma podstaw prawnych do wypłacenia ubezpieczonemu emerytury górniczej za okres <br/>od 1 listopada 2023r. do 31 marca 2024r., ponieważ do 16 kwietnia 2024r. ubezpieczony pozostawał w stosunku pracy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>W rozpoznaniu odwołania ubezpieczonego <span class="anon-block">J. S.</span> ( <span class="anon-block">ur. (...)</span> ) od decyzji organu rentowego z 17 maja 2024r. odmawiającej prawa do emerytury górniczej na podstawie art.50a ustawy emerytalnej, Sąd Okręgowy w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z 5 grudnia 2024r. wydanym w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej na podstawie art.50a ust.2 ustawy emerytalnej, począwszy od dnia <span class="anon-block">(...)</span> 2023r., czyli od miesiąca zgłoszenia wniosku.</p>
<p>Wykonując ten wyrok organ rentowy wydał decyzję zaskarżoną, w której wskazał, <br/>że przyznaje ubezpieczonemu emeryturę górniczą od <span class="anon-block">(...)</span> 2023r., lecz podejmuje <br/>jej wypłatę od <span class="anon-block">(...)</span> 2024r.</p>
<p>Ubezpieczony przed przyznaniem prawa do emerytury górniczej był zatrudniony w <span class="anon-block"> P (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> od <span class="anon-block">(...)</span> 2023r. i zatrudnienie to kontynuował do <span class="anon-block">(...)</span> 2024r., a następnie kolejne zatrudnienie podjął z dniem <span class="anon-block">(...)</span> 2024r. w <span class="anon-block"> (...) Spółce z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p>
<p>Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, jako okoliczności jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Odwołanie ubezpieczonego <span class="anon-block">J. S.</span> nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia czy organ rentowy prawidłowo podjął wypłatę emerytury górniczej ubezpieczonego dopiero od 1 kwietnia 2024r., gdy Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z 5 grudnia 2024r. wydanym w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> przyznał to świadczenie od <span class="anon-block">(...)</span> 2023r.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 50 a)">art.50a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( tj. Dz.U. z 2024r., poz.1631 ) górnicza emerytura przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:</p>
<p>1) ukończył 55 lat życia;</p>
<p>2) ma okres pracy górniczej wynoszący łącznie z okresami pracy równorzędnej <br/>co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 10 lat pracy górniczej określonej w art. 50c ust. 1;</p>
<p>3) nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek <br/>o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, <br/>za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.</p>
<p>Wiek emerytalny wymagany od pracowników: kobiet mających co najmniej 20 lat, <br/>a mężczyzn co najmniej 25 lat pracy górniczej i równorzędnej, w tym co najmniej 15 lat pracy górniczej, o której mowa w art. 50c ust. 1, wynosi 50 lat ( ust.2 )</p>
<p>W myśl art. 103a prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.</p>
<p>W ukształtowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że art.103a ustawy emerytalnej wiąże prawo do wypłaty (realizacji) emerytury z uprzednim rozwiązaniem stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego emeryt wykonywał pracę przed dniem nabycia prawa do emerytury (por. wyroki Sądu Najwyższego: z 6 grudnia 2007r., I UK 133/07, LEX nr 863926; z 15 maja 2018r., I UK 118/17, LEX nr 2552682 ). Podkreśla się przy tym, że nie budzi wątpliwości, że po rozwiązaniu stosunku pracy może dojść do zawarcia nowej umowy i kontynuowania zatrudnienia. Sąd Najwyższy w wyroku z 3 marca 2011r., II UK 299/10 (LEX nr 817535) uznał, że celem art.103a ustawy emerytalnej jest uniemożliwienie ubezpieczonym równoczesnej realizacji prawa do emerytury przez jej wypłatę, z osiąganiem jakiegokolwiek przychodu z tytułu zatrudnienia kontynuowanego po nabyciu prawa do emerytury u pracodawcy, na rzecz którego realizowali je przed nabyciem prawa do wymienionego świadczenia. Innymi słowy, osoba ubiegająca się o emeryturę i pozostająca w zatrudnieniu musi liczyć się z tym, że z dniem spełnienia wszystkich ustawowych warunków niezbędnych do nabycia prawa do wnioskowanego świadczenia, wprawdzie prawo to uzyska, jednakże jego realizacja (wypłata świadczenia) nastąpi dopiero wówczas, gdy rozwiąże stosunek pracy łączący ją z pracodawcą (pracodawcami), na rzecz którego świadczyła pracę bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. W przeciwnym razie prawo do emerytury ulegnie zawieszeniu, skutkujące wstrzymanie jego realizacji do czasu rozwiązania stosunku pracy. Sąd Najwyższy jednocześnie podkreślił, że nie jest istotne, czy potwierdzenie spełnienia ustawowych przesłanek nabycia prawa do emerytury nastąpi już w toku postępowania administracyjnego przed organem rentowym, czy też dopiero w następstwie ustaleń dokonanych w postępowaniu sądowym, wszczętym na skutek odwołania wniesionego od decyzji organu rentowego odmawiającej przyznania prawa do emerytury ( por. również postanowienie Sądu Najwyższego z 8 grudnia 2022r., II USK 75/22 LEX nr 3456185 ).</p>
<p>Przenosząc powyższe na grunt rozpoznania niniejszej sprawy, to w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że żądanie ubezpieczonego podjęcia wypłaty emerytury górniczej od 1 listopada 2023r. nie zasługuje na uwzględnienie. Ubezpieczonemu wprawdzie prawomocnym wyrokiem Sądu zostało przyznane prawo do emerytury górniczej od wskazanej daty ( 1 listopada 2023r. ), czyli od miesiąca zgłoszenia wniosku, gdy jednocześnie ubezpieczony spełnił wówczas wszystkie konieczne przesłanki prawa do świadczenia określone w art.50a ust.2 ustawy emerytalnej ( art.100 w związku z art.129 ust.1 ustawy emerytalnej ). Nie było jednak możliwości – zważywszy na cytowane wcześniej uregulowanie zawarte w art.103a ustawy emerytalnej - równoczesnego podjęcia wypłaty emerytury górniczej, bowiem ubezpieczony kontynuował podjęte przed nabyciem uprawnień emerytalnych zatrudnienie w <span class="anon-block"> P (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span>. Podjęcie wypłaty tego świadczenia, mogło nastąpić dopiero po rozwiązaniu stosunku pracy z tym pracodawcą, czyli od <span class="anon-block">(...)</span> 2024r., jak też uczynił to organ rentowy w decyzji zaskarżonej, w sytuacji gdy stosunek pracy ubezpieczonego ze <span class="anon-block"> spółką P (...)</span> ustał <span class="anon-block">(...)</span> 2024r.</p>
<p>W konsekwencji powyższego Sąd, uznając decyzję zaskarżoną za prawidłową, z mocy <br/>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup>
<!-- -->14 </sup>§ 1 k.p.c.</a> oddalił odwołanie jako bezzasadne.</p>
<p>(-) Sędzia del. Magdalena Kimel</p>
</div>