Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SAB/Wa 48/13

Административные суды2013-12-13
Номер дела
III SAB/Wa 48/13
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2013-12-13
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Marek Krawczak

Резолютивная часть

Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Wójta Gminy I. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z III i IV raty podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 września 2013 r. A. Z. (dalej "Skarżący") wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy I. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z III i IV raty podatku od nieruchomości za 2013 r. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż do dnia złożenia skargi nie zostało zakończone postępowanie dotyczące ww. wniosku, który złożył z uwagi na szkody jakie wyrządził mu Wójt Gminy bezprawnie wchodząc na jego teren bez "jakichkolwiek pism kierowanych do mnie". W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy I. poinformował m. in., iż z uwagi na katalog ulg określonych w art. 67a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; - dalej: O.p.), które mogą zostać udzielone podatnikowi, zwrócono się do Skarżącego o zmianę jego wniosku w celu prowadzenia dalszego postępowania w sprawie. Wójt Gminy I. w odpowiedzi na wezwanie Sądu, czy Skarżący w toku postępowania składał wezwania do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 7 listopada 2013r. poinformował, iż Skarżący nie składał wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Według art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 139 § 1 O.p. załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej, zaś zgodnie z art. 141. § 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Natomiast według art. 141 § 2 O.p. Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie oznacza złożenie ponaglenia, o którym mowa w cytowanym art. 141 § 2 O.p. Takie ponaglenie nie zostało złożone, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niewykorzystanie środków zaskarżenia przewidzianych odrębnymi przepisami stanowi negatywną przesłankę procesową, powodującą niedopuszczalność drogi sądowej. Złożenie skargi obarczonej powyższym uchybieniem stanowi podstawę do jej odrzucenia. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.