II SAB/Wr 57/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. K. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę lokalu handlowego na sklep postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę lokalu handlowego na sklep. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaniechanie wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, ewentualnie o jej oddalenie. Zarządzeniem z [...].10.2019 r. wezwano skarżącą, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia wraz z jego odpisem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca oświadczyła, że przed złożeniem skargi Wojewoda [...] otrzymał ponaglenie – zażalenie z [...].08.2019 r., które złożył w imieniu skarżącej jej pełnomocnik. Ponadto podniosła, że takie ponaglenie było dokonywane trzykrotnie telefonicznie, tj. w dniu [...].08.2019 r., [...].08.2019 r. oraz [...].08.2019 r. Na taką okoliczność skarżąca wniosła o przesłuchanie świadków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tym samym złożenie skargi bez poprzedzenia jej wniesieniem ponagleniem do właściwego organu, oznacza niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną. Z taką sytuacja mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania Wojewody [...] nie wyczerpała trybu przedsądowego i zaniechała złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia (Ministra Infrastruktury). Jak bowiem wynika z akt sprawy, przedłożone do Wojewody [...] przez pełnomocnika skarżącej pismo z [...].08.2019 r. zawiera żądanie wskazania przez organ terminu w jakim zostanie rozpatrzony wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z [...].08.2012 r. Pełnomocnik takie oczekiwanie uzasadnił faktem odbycia kilku rozmów telefonicznych z pracownikami Wydziału Orzecznictwa, którzy wskazywali, że ze względu na trudności organizacyjne i kadrowe, sprawa dotyczącą stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji zostanie zbadana za około 1,5 do 2,5 miesiąca. Ponadto pełnomocnik skarżącej w piśmie z [...].08.2019 r., powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, wniósł o udostępnienie wykazu innych wniosków, postępowań, które w Urzędzie Wojewódzkim nie są załatwiane przez okres trzech miesięcy. Taki wniosek pełnomocnik uzasadnił koniecznością wyjaśnienia skarżącej, że złożony przez nią wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nie jest inaczej traktowany niż inne tego rodzaju wnioski. Treść tego pisma, skierowanego bezpośrednio do Kierownika Oddziału Orzecznictwa [...] Urzędu Wojewódzkiego we [...], nie zawiera żądania rozpatrzenia sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ wyższego stopnia. Autor skoncentrował się przede wszystkim na wykazywaniu nieprawidłowości działania pracowników Urzędu Wojewódzkiego we [...], odpowiedzialnych za sprawy dotyczące stwierdzania nieważności pozwoleń budowlanych. Wyraża ono niezadowolenie z dotychczasowego sposobu informowania w kwestii terminu załatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Z tego powodu oczekuje przedstawienia informacji nie tylko na temat terminu rozpatrzenia przedmiotowego wniosku ale także wskazania, czy inne tego rodzaju wnioski są w taki sam sposób traktowane przez organ. Ponadto należy mieć na względzie, że omawiane pismo nie mając charakteru ponaglenia, nie było też rozpatrywane w przepisanym trybie przez organ wyższego stopnia, zatem i w tym przypadku nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Nadto nie wyczerpuje drogi zaskarżenia telefoniczny kontakt z urzędnikiem prowadzącym sprawę. Zgodnie z art. 63 § 1 k.p.a. podania (w tym ponaglenie) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, z pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej. Konieczne jest zatem wniesienie ponaglenia z określeniem jakiej przewlekłości dotyczy i musi być to potwierdzone dokumentem (art. 63 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie nie istnieje dowód na okoliczność, że istotnie skarżąca wyczerpała przysługujące jej środki zwalczające przewlekłość organu przed wniesieniem skargi do Sądu. W postępowaniu przed sądem administracyjnym wykluczony jest również dowód z zeznań świadków (art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a.). W tych okolicznościach skargą należało uznać za niedopuszczalną z powodu braku uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia (ponaglenia) i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało ją odrzucić. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 2 powołanej ustawy.