II OZ 1495/17

SENTENCJA Dnia 6 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Sp. z o.o. w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Go 34/17 o odrzuceniu skargi i umorzeniu postępowania z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie punktu zbierania odpadów postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Go 34/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w pkt 1 odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] września 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie punktu zbierania odpadów; w pkt 2 umorzył postępowanie z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd wskazał, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności przez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa) pełnego aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu było jednoznaczne i zawierało wskazanie, że chodzi o wykazanie umocowania osoby podpisującej skargę do reprezentowania skarżącej Spółki na dzień wniesienia skargi, co potwierdzić może w szczególności pełny odpis KRS. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej [prokurent] udzielił odpowiedzi, składając jednak nie pełen czy aktualny odpis z KRS lub informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru przedsiębiorców, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 700 ze zm.), a jedynie wydruk ze strony internetowej prowadzonej przez Ministerstwo Sprawiedliwości zawierający dane Spółki. Sąd dodał, że ze strony tej możliwe jest pobranie informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru przedsiębiorców, o którym mowa w cyt. art. 4 ust. 4aa ww. ustawy, jednak będzie to informacja aktualna na dzień dokonania wydruku. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że brak formalny przedmiotowej skargi nie został usunięty, dlatego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd, odnosząc się do złożonego przez stronę skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznał, że jego rozpoznanie za bezprzedmiotowe z uwagi na odrzucenie skargi. Prawo pomocy jest ściśle związane ze skargą, tzn. nie ma ono bytu samodzielnego. W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez stronę skarżącą złożony został w związku z wezwaniem Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i dotyczył jedynie zwolnienia Spółki od kosztów sądowych. Zatem rozpoznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych miało w tej sytuacji służyć nadaniu skardze dalszego biegu, ale tylko w sytuacji jeżeli skarga nie zawiera żadnych braków formalnych. Natomiast w sytuacji, gdy skarżąca Spółka nie usunęła braku formalnego skargi w zakresie wykazania umocowania osoby podpisującej skargę do reprezentowania skarżącej, kwestia uiszczenia wpisu pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi, gdyż nawet przy ewentualnym uiszczeniu wpisu lub zwolnieniu Spółki od kosztów sądowych skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Z powyższych względów rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Sąd uznał za bezcelowe. Na marginesie Sąd dodał, że składając wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie wykazania umocowania do reprezentowania skarżącej, osoba podpisująca wniosek w imieniu skarżącej Spółki nadal nie wykazała umocowania do reprezentowania skarżącej mimo, że była do tego wezwana i poinformowana szczegółowo, zarówno w zarządzeniu referendarza, jak i potem w postanowieniu utrzymującym zarządzenie w mocy, o wymogach dotyczących dokumentów jakimi wykazać należy stosowne umocowanie. Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła A. Sp. z o.o., podnosząc, że Sąd dowolnie przyjął jakoby przedłożony przez skarżącą dokument nie stwierdzał umocowania do jej reprezentacji. Strona skarżąca złożyła nie tylko odpis z KRS, ale również dokument własny stwierdzający umocowanie do jej reprezentacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Wbrew stanowisku strony skarżącej zawartym w zażaleniu, brak jest podstaw do stwierdzenia, że na wezwanie Sądu I instancji skarżąca Spółka przedstawiła odpis z KRS, jak i dokument własny stwierdzający umocowanie do jej reprezentacji, ponieważ takie dokumenty nie zostały nadesłane do akt sprawy. Po drugie, strona skarżąca złożyła jedynie wydruk ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości przedstawiający dane skarżącej Spółki, w tym wskazujący kto jest członkiem zarządu i jaki jest sposób reprezentacji Spółki. Jednak takiego wydruku nie można zakwalifikować ani jako odpisu KRS, ani jako własnego dokumentu. Złożony bowiem do akt sprawy wydruk nie wykazuje cech dokumentu, o jakim mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS. Zgodnie z tym przepisem pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. Przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. z 2011 r. Nr 297, poz. 1760 ze zm.) stanowi, że Centralna Informacja zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy udostępnia informacje, których treść odpowiada odpisowi aktualnemu, w celu samodzielnego pobrania ich wydruku komputerowego. Zgodnie z § 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiocie umożliwia jego weryfikację z danymi zawartymi w rejestrze, jeżeli posiada następujące cechy: 1) adres strony internetowej, na której zamieszczone są aktualne informacje o podmiotach wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego; 2) formę graficzną zgodną z załącznikami nr 12 i 13 do rozporządzenia; 3) identyfikator wydruku. Przedstawiony wydruk choć zawiera adres strony internetowej, jednak nie zawiera formy graficznej zgodnej z ww. rozporządzeniem, jak i nie zawiera identyfikatora wydruku. Nie może tym samym stanowić podstawy do wykazania czy Spółka jest prawidłowo reprezentowana w postępowaniu przed sądem. Ponadto złożony wydruk nie wykazuje cech dokumentu własnego Spółki, ponieważ ewentualnie za taki mogłyby zostać uznane: statut, umowa spółki, uchwała, jako dokumenty prywatne, z których wynika umocowanie do reprezentacji Spółki. W takiej sytuacji trudno w zasadzie polemizować ze stanowiskiem zawartym w zażaleniu, skoro do akt sprawy nie został złożony ani odpis KRS, ani inny dokument, który potwierdzałby sposób reprezentacji skarżącej Spółki. Odnośnie zaś umorzenia przez Sąd postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia nie istniały negatywne skutki procesowe związane z brakami formalnymi wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca Spółka na skutek nieuzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy i jednoczesnego zaistnienia przesłanki do odrzucenia przez Sąd skargi (brak wykazania sposobu reprezentacji skarżącej Spółki) nie utraciła możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który mógłby dotyczyć dalszego toku postępowania sądowoadministracyjnego; co też uczyniła na etapie wniesienia przedmiotowego zażalenia, jednak prawomocnie odmówiono skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy. Powyższej oceny nie zmienia fakt, że wbrew ocenie Sądu I instancji wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w formularzu nie ograniczał się tylko do kosztów związanych z uiszczeniem wpisu od skargi, jak i to, że bezprzedmiotowości tego wniosku nie należy utożsamiać z jego bezcelowością. Najistotniejsze w okolicznościach tej sprawy jest to, że w związku z nieuzupełnieniem braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zaistniały dla strony negatywne skutki procesowe i to w związku z taką oceną można było zakończyć procesowo postępowanie z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.