I SA/Kr 1200/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 9 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do uznania zgłoszonego zarzutu postanawia : 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić E.Z. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 lipca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił E.Z. – nazywanej dalej "Skarżącą", uznania zgłoszonych przez nią zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Po rozpoznaniu zażalenia Skarżącej, postanowieniem z 9 sierpnia 2019 r. (nr [...]), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie skargę, domagając się jego uchylenia oraz uchylenia poprzedzającego je postanowienia wydanego przez Naczelnik Urzędu Skarbowego W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, wskazując przy tym na art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Z akt sprawy wynika, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zawiera stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych przez Skarżącą zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 34 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1313 ze zm.; dalej jako "u.p.e.a."). Natomiast zaskarżone do Sądu postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostało wydane na skutek wniesienia zażalenia przewidzianego w art. 34 § 2 u.p.e.a. Biorąc pod uwagę przedmiot zaskarżonego postanowienia należy zwrócić uwagę, że art. 3 § 2 pkt 3) P.p.s.a. wyłącza możliwość jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Nie oznacza to, że postanowienia te nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W takich przypadkach ochrona prawna realizowana jest jednak poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej (postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów), wówczas sądowa kontrola postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów musi uwzględniać stanowisko wierzyciela wyrażone w niezaskarżalnym postanowieniu. Tym bardziej, że ta wypowiedź wierzyciela jest wiążąca dla organu egzekucyjnego i stanowi niezbędny element jego postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów. Niemniej jednak na tym etapie postępowania egzekucyjnego postanowienie w tym przedmiocie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej – a co za tym idzie wniesienie na nie skargi jest niedopuszczalne. W konsekwencji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.