II SA/Bk 368/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. W. w przedmiocie niewykonania przez PINB w H. wyroku w sprawie [...] uchylającego postanowienia organów nadzoru budowlanego o odmowie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej J. W. uiszczony wpis sądowy w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2011 r. sygn. akt [...] w Białymstoku uwzględnił skargę J. W. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia i uchylił to postanowienie oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. W dniu 11 maja 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. W., w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wywiodła skargę, na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. ww. wyroku. Wniosła o wymierzenie grzywny organowi i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podano, że w wyniku tego wyroku organ zobowiązany był do wydania zaświadczenia na wniosek z dnia 25 października 2009 r. Tymczasem organ wydał zaświadczenie, które nie odnosi się do pkt 2 tego wniosku a nadto zaświadczenie to jest niezgodne z treścią pisma organu z dnia 5 listopada 2009 r. Skarżąca słuchana na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. podała, że nie wzywała organu do wykonania przedmiotowego wyroku, albowiem już po wyroku Sądu złożyła adresowane do organu pismo z dnia 14 marca 2011 r., a nadto zdaniem skarżącej organ sam powinien wiedzieć, co ma robić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi o ukaranie organu grzywną jest uprzednie pisemne wezwanie przez stronę skarżącą właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Instytucja wezwania nie ma na celu zbędnego obciążenia strony, ale ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 ustawy. Wezwanie to ma wymiar dyscyplinujący i z tego powodu powinno mieć charakter bezsporny. Skarga niniejsza podlegała odrzuceniu z racji niewyczerpania przez skarżącą przed jej wniesieniem do sądu obowiązku, wynikającego z treści art. 154 § 1 ustawy, czyli uprzedniego, pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W aktach administracyjnych nadesłanych przez organ nie ma takiego wezwania skarżącej wystosowanego do organu po dniu wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sama skarżąca oświadczyła, że nie wzywała organu do wykonania wyroku. Biorąc zatem pod uwagę, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, wniesienie skargi do Sądu było niedopuszczalne i należało z tej przyczyny skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt 2 sentencji).