II SA/Bd 1185/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jego skargi na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zamurowania otworów okiennych postanawia odrzucić wniosek UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę A.R. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zamurowania otworów okiennych. Odpis postanowienia w tym przedmiocie został doręczony skarżącemu (w trybie zastępczym) w dniu 3 listopada 2010 r. (k. 19). Pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. A.R. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zamurowania otworów okiennych. Skarżący podniósł, iż uchybienie terminowi nie było przez niego zawinione, gdyż w okresie od 8.08.2010 r. do 13.09.2010 r. przebywał w szpitalu z uwagi na ciężki uraz głowy skutkujący licznymi przypadkami utraty przytomności. Wskazał, że mając świadomość konieczności niezwłocznego działania złożył skargę w kolejnym dniu po wypisie ze szpitala, stosownie do pouczenia zawartego w decyzji z dnia 10.08.2010 r, wydanej przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Przyznał, że nie miał świadomości, iż powinien jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu; dopiero podczas kontaktu z radcą prawnym w dniu 3.12.2010 r. dowiedział się o popełnionym zaniechaniu i wniósł o przywrócenie tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 3 cytowanej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem prawidłowego wniesienia prośby o jego przywrócenie, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, stosownie do treści art. 88 cytowanej ustawy. Z brzmienia wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W związku z powyższym, w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, ustanie przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie nastąpiło najpóźniej w dacie doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi, tj. w dniu 3 listopada 2010 r. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu upłynął z dniem 10 listopada 2010 r. Tymczasem wniosek z dnia 6.12.2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 8 grudnia 2010 r. Z tych względów złożony wniosek, jako spóźniony podlegał odrzuceniu (art. 88 tej ustawy). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.