II SO/Ol 21/10

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego złożonego przed wniesieniem skargi na decyzję Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. UZASADNIENIE We wniosku z dnia "[...]", złożonym na wezwanie na urzędowym formularzu, A. R. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". W rubrykach nr 5 i nr 11 wnioskodawca podniósł, iż został nie słusznie wymeldowany. Zgodnie z rubryką nr 2 oraz oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca przebywa obecnie w zakładzie karnym, nie posiada żadnych nieruchomości, środków pieniężnych, przedmiotów wartościowych oraz dochodów. W rubryce nr 10 wnioskodawca wpisał R. R. i R. G. (mimo, że nie ujawnił ich w rubryce nr 6) i podniósł, iż nie wie jakie dochody uzyskują. W odpowiedzi na wezwanie z dnia "[...]", wnioskodawca przedłożył pismo procesowe z dnia "[...]" oraz zaświadczenie zakładu karnego, z którego wynika, iż stan jego konta wynosi 0,00 zł, a koniec odbywania kary przypada na dzień "[...]". W przedmiotowym piśmie, wnioskodawca wyjaśnił, iż R. R. jest "[...]", a R. G. jest "[...]". Oświadczył, iż nie utrzymuje kontaktu ze wskazanymi osobami i na ich pomoc nie może liczyć. Podniósł, iż nie posiada żadnych środków pieniężnych do dyspozycji, gdyż nie pracuje i nie otrzymuje żadnej pomocy finansowej. Wskazać należy, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawiona wyżej sytuacja życiowa wnioskodawcy, który przebywa obecnie w zakładzie karnym przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka, uzasadniająca przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należy, iż wnioskodawca obecnie nie pracuje, nie posiada też żadnych środków pieniężnych. W konsekwencji, uznać należy, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji.