II OSK 3218/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Robert Sawuła Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Miron (spr.) Sędzia del. WSA Wanda Zielińska-Baran Protokolant starszy asystent sędziego Łukasz Pilip po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 328/14 w sprawie ze skargi A.G., J.G. i S.G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie sprawdzenia wykonania obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 328/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. G., J. G. i S. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie sprawdzenia wykonania obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej w punkcie I. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; w punkcie II. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; w punkcie III. zasądził od Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach solidarnie na rzecz A. G. i J. G. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...], Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) w Kielcach, po rozpatrzeniu odwołania A. i J. małż. G. oraz S. G. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) dla Miasta Kielce z dnia [...] grudnia 2013 r. o odmowie wydania, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, decyzji w sprawie doprowadzenia do wykonania decyzji PINB dla Miasta Kielce z dnia [...] maja 1999 r. znak: [...], nakazującej K. i M. małż. T. wykonanie przeróbek budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. w celu doprowadzenia tego budynku do stanu zgodnego z prawem, ściśle z treścią oraz zgodnie z dosłownym, literalnym brzmieniem pięciu punktów ww. decyzji. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] maja 1999 r. PINB dla Miasta Kielce nakazał zobowiązanym wykonanie do dnia 30 sierpnia 1999 r. następujących przeróbek mających na celu doprowadzenie budynku do odpowiedniego stanu: 1. usunąć z istniejących przewodów kominowych we wspólnej ścianie grubości 38 cm piony kanalizacyjne i wodociągowe oraz usunąć odgałęzienia boczne przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych znajdujących się w ścianie wspólnej; 2. istniejące przewody kominowe wykonane niezgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę należy wypełnić materiałem tłumiącym hałas lub zabetonować na całej wysokości (łącznie z kondygnacją piwnic), wystający ponad dach komin należy zlikwidować; 3. wykonać ścianę budynku od strony granicy z działką Państwa A. i J. G., jako samodzielną ścianę graniczną tak, jak to przewidywało wydane pozwolenie na budowę z dnia 22 stycznia 1993 r., tj. w części muru bez przewodów - grubości co najmniej 25 cm oraz w części muru z przewodami kominowymi grubości co najmniej 38 cm licząc od istniejącej ściany wspólnej pomiędzy budynkami nr 71 i 73, która pokrywa się z granicą pomiędzy działkami, ścianę należy wykonać na całej wysokości budynku w ten sposób, że na odcinkach, gdzie grubość istniejącej ściany wspólnej wynosi 25 cm domurować warstwę z cegły pełnej o grubości 12 cm od strony budynku Państwa T., natomiast w pozostałej części, tj. na odcinku gdzie obecnie występują przewody kominowe, po ich likwidacji należy wykonać poza licem ściany odrębny mur grubości 38 cm z kanałami rozmieszczonymi tak, jak w projekcie technicznym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę z dnia [...] stycznia 1993 r. (dopuszcza się rozwiązanie alternatywne polegające na wymurowaniu na tym odcinku, poza licem istniejącej ściany, odrębnego trzonu wentylacyjno-spalinowego z pustaków wentylacyjnych i spalinowych obudowanych cegłą grubości 6,5 cm o ilości przewodów zgodnie z projektem technicznym, zakończonych kominem wyprowadzonym ponad dach budynku); 4. ruraż instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z rozgałęzieniami bocznymi należy umieścić poza licem pogrubionej ściany lub ze względów estetycznych w bruzdach, ale nie w kanałach, tak aby w miejscu bruzdy powstała grubość muru 25 cm licząc do linii rozgraniczającej zbliźniaczone budynki tj. osi obecnej ściany wspólnej; 5. dokonać izolacji rurażu wodociągowo-kanalizacyjnego materiałem dźwiękochłonnym w celu zapobieżenia powstawaniu i rozchodzeniu się hałasów, z jednoczesnym stwierdzeniem, że roboty powyższe należy wykonać pod nadzorem osoby uprawnionej, a inwestor zobowiązany jest zawiadomić organ I instancji o wykonaniu robót budowlanych przedkładając opinię, stwierdzającą prawidłowość ich wykonania. W wyniku wniesionego odwołania, ŚWINB w Kielcach decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję, a skarga małżonków T.na tę decyzję została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 17 maja 2000 r., sygn. akt II SA/Kr 1768/99. W okresie późniejszym przeprowadzone zostały postępowania nadzwyczajne, ale od dnia 12 października 2007 r., tj. od momentu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku w sprawie II OSK 1010/07 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 marca 2007 r., sygn. VII SA/Wa 110/07 dotyczącego postępowania wznowieniowego, ww. decyzja PINB dla Miasta Kielce z dnia [...] maja 1999 r. pozostaje w obrocie prawnym, jest prawomocna i podlega wykonaniu. Z uwagi na brak woli zobowiązanych do dobrowolnego wykonania decyzji, PINB dla Miasta Kielce wszczął postępowanie egzekucyjne, w trakcie którego wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...], o wykonaniu zastępczym obowiązku. Dnia 11 marca 2009 r. zobowiązani przystąpili do wykonania decyzji z dnia 26 maja 1999 r. pod nadzorem M. T., który posiada uprawnienia budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie i jest członkiem właściwej izby zawodowej samorządu zawodowego. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. PINB dla Miasta Kielce wyznaczył nowy termin zastępczego wykonania przeróbek (na dzień 15 grudnia 2009r.), wskazując, że przeróbki te wykona P. P. z biura [...]. W wyniku robót zrealizowanych przez zobowiązanych samodzielnie oraz w końcowym etapie przez P. P. wykonane zostało na odcinku ściany o grubości 25 cm obłożenie warstwą wełny mineralnej na stelażu wykończone płytami gipsowo kartonowymi. Ponadto wykonany został odrębny trzon kominowy usytuowany w odległości 74 cm od ściany wspólnej, w którym to trzonie umieszczone zostały kanały spalinowe i wentylacyjne obsługujące pomieszczenia budynku. Stary komin na dachu został całkowicie rozebrany do poziomu dachu i wykonano w tym miejscu nowe pokrycie dachu. Kanał w ścianie, w którym był przewód kanalizacyjny i pion wodociągowy został zabetonowany. W kanały kominowe w ścianie rozdzielającej budynki wsypane zostały kawałki styropianu, a ponadto kanały te zostały wypełnione pianką techniczną CMI poprzez otwory wywiercone co 80 cm. Wykonano nową instalację wodną i kanalizacyjną poza licem ściany między budynkami, nowo wykonane przewody wodno - kanalizacyjne zostały zaizolowane pianką poliuretanową. Wstrzyknięto piankę w podejścia starej nieczynnej instalacji wodno - kanalizacyjnej, aby w sposób trwały uniemożliwić w przyszłości jej przywrócenie do użytku. Przedłożone zostało opracowanie "Opinia techniczna dotycząca prawidłowości wykonania robót budowlanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym przy ul. [...] w K." autorstwa S. G. sporządzone we wrześniu 2009 r. P. P. przedłożył w dniu 21 grudnia 2009 r. pismo - notatkę służbową, stwierdzającą, że kanały kominowe zostały prawidłowo wypełnione pianką techniczną CMI poprzez otwory wywiercone co 80 cm, zaślepiono podejścia instalacyjne i tym samym wykonano w pełnym zakresie roboty objęte postanowieniem PINB z dnia [...] października 2009 r., a budynek nadaje się do użytkowania. W związku z tym organ I instancji uznał, że decyzja z dnia [...] maja 1999 r. została wykonana w całości. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. ŚWINB w Kielcach, na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, oddalił skargę A. i J. małż. G. oraz S. G. na bezczynność wierzyciela. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. postanowienie. Skarga na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2010 r. sygn. VII SA/Wa 1005/10. W piśmie z dnia 4 lutego 2011 r. A. i J. małż. G. oraz S. G. wnieśli o wszczęcie postępowania administracyjnego, celem doprowadzenia do wykonania całości prawomocnej decyzji z dnia [...] maja 1999 r., ściśle z jej treścią, szczegółowo opisaną do wykonania w pięciu punktach decyzji i doprowadzenie budynku mieszkalnego K. i M. małż. T. do stanu zgodnego z prawem. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., PINB dla Miasta Kielce odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie doprowadzenia do wykonania ww. decyzji. W wyniku rozpatrzenia zażalenia A. i J. małż. G. oraz S. G. ŚWINB w Kielcach wydał w dniu [...] czerwca 2011 r. postanowienie, którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Wyrokiem z dnia 3 października 2011 r., sygn. II SA/Ke 509/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na postanowienie ŚWINB w Kielcach z dnia 13 czerwca 2011 r. W wyniku skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1/12, na podstawie art. 188 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił ww. wyrok WSA w Kielcach i uchylił postanowienie ŚWINB w Kielcach z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz poprzedzające je postanowienie PINB dla Miasta Kielce z dnia [...] kwietnia 2011 r. NSA wyjaśnił, że obowiązkiem organu egzekucyjnego była ocena prawidłowości wykonania obowiązków zgodnie z ich precyzyjnym określeniem w treści decyzji z dnia [...] maja 1999r., a nie czy zostały osiągnięte efekty końcowe, jak stwierdził to organ odwoławczy. W sprawie są poważne wątpliwości co do wykonania wszystkich nakazów zawartych w tej decyzji. Rzeczą organów egzekucyjnych było porównanie treści decyzji z [...] lipca 1999r. z opinią osoby uprawnionej i ustalenie, jakie roboty zostały wykonane przez jej adresata, a następnie czy spełniają one określone w tejże decyzji warunki. NSA podkreślił, że żaden z przytoczonych przez organ odwoławczy dokumentów nie wskazywał na wykonanie punktu 3 decyzji z dnia [...] maja 1999 r. Ponownie rozpoznając tę sprawę, w dniu 25 lipca 2013 r. organ egzekucyjny przeprowadził oględziny z udziałem posiadających uprawnienia budowlane Edwarda Koseckiego oraz S. G.. Podczas oględzin ustalono, że stare piony kanalizacyjne i wodociągowe oraz odgałęzienia boczne zostały częściowo usunięte, a częściowo pozostały w ścianie i zostały zaślepione lub zabetonowane, instalacja ta jest nieczynna. Ruraż nowej instalacji wodociągowo - kanalizacyjnej wraz z rozgałęzieniami bocznymi umieszczono na licu ściany grubości 38 cm. Istniejące w ścianie przewody kominowe wypełniono materiałem tłumiącym hałas, styropianem i pianką montażową, bruzda po pionie kanalizacyjnym została zabetonowana. Wystający ponad dach komin nad ścianą został zlikwidowany. Wymurowano w odległości około 70 cm od ściany między budynkami odrębny trzon wentylacyjno-spalinowy z przewodami kominowymi wyprowadzonymi ponad dach budynku. W protokole oględzin stwierdzono, że nie wykonano pogrubienia ściany cegłą pełną grubości 12 cm na odcinkach, gdzie grubość istniejącej wspólnej ściany wynosi 25 cm. Na odcinkach, gdzie grubość istniejącej między budynkami ściany wynosi 25 cm wykonana została natomiast - w pokojach na parterze i na piętrze lekka ścianka na ruszcie metalowym z wypełnieniem wełną mineralną i wykończeniem płytami gipsowo - kartonowymi, posiadająca grubość 6,5 cm. W kuchni - według oświadczenia M. T. - zabudowę taką wykonano z siporexu grubości 6,5 cm. M. T. oświadczył ponadto, że na ścianie, która miała grubość 25 cm nie znajdowały się żadne instalacje i nie znajdują się obecnie. Instalacja wodno - kanalizacyjna znajdowała się w ścianie grubości 38 cm i została zaślepiona lub zabetonowana - w całości wyłączona z eksploatacji. Ściana grubości 25 cm zabudowana została wełną mineralną i gipskartonem w pokoju na parterze oraz w kuchni i pokoju na I piętrze, ściana w kuchni na parterze zabudowana została siporexem grubości 6 cm. Według oświadczenia A. G. instalacje wodno - kanalizacyjne i gazowe pozostały w ścianie, istniejące przewody kominowe nie zostały trwale zapełnione, z odkrytych - od strony małżonków G. - kanałów wysypują się okruchy styropianu, nie została wykonana samodzielna ściana szczytowa graniczna dla budynku małżonków T. z cegły pełnej 12 cm, nie wykonano nowej instalacji wodociągowo kanalizacyjnej na pogrubionej ścianie szczytowej. W opinii złożonej w organie w dniu 5 września 2013r rzeczoznawca budowlany E. K. stwierdził, że wykonane przeróbki w budynku mieszkalnym małżonków T. są zrealizowane poprawnie. Wprowadzone niewielkie zmiany, jak zmiana polegająca na zamocowaniu do istniejącej ściany rusztu z elementów typowych z wypełnieniem wełną mineralna i przymocowanie płyt gipsowo - kartonowych 12,5 mm, w miejsce domurowania warstwy z cegły pełnej grubości 12 cm dodatnio wpłynęło na izolacyjność (akustyczność) przedmiotowej ściany wspólnej, bo ściana ta oprócz roli konstrukcyjnej spełnia przede wszystkim rolę akustyczną. Z kolei S. G. w opracowaniu złożonym w organie w dniu 26 września 2013r. stwierdził, że małżonkowie T. wykonali niezbędny zakres robót budowlanych w swojej części, odbiegający wprawdzie technologicznie od zalecanego w decyzji z dnia 26 maja 1999 r., ale równie w sposób skuteczny zabezpieczający mieszkanie małżonków G. przed uciążliwościami wynikającymi z eksploatacji mieszkania małżonków T. Wykonano bowiem: – niezależny komin murowany z niezbędną ilością kanałów murowanych z cegły ceramicznej pełnej wyprowadzony ponad dach budynku, konstrukcja wykonanego komina nie posiada żadnych elementów wspólnych ze ścianą stanowiącą przedmiot sporu; – zamiast "domurowania" ściany z cegły pełnej inwestorzy wykonali na przedmiotowej ścianie następujące rozwiązanie technologiczne i materiałowe: na ścianie zamocowano ruszt stalowy, wypełniono go wełną mineralną o grubości 5 cm, przymocowano do rusztu płyty gipsowo - kartonowe o grubości 1,25 cm. W opinii S. G. wykonany zakres robót budowlanych przy ścianie wspólnej w pełni zabezpiecza mieszkańców budynku nr [...] (małżonków G.) przed uciążliwościami wynikającymi z eksploatacji budynku nr [...] zarówno pod względem konstrukcyjnym, p.poż. i akustycznym i należy je w tym względzie traktować jako równoważne do zaleceń technologicznych zawartych w decyzji PINB. Wykonany obiekt może być eksploatowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji z dnia [...] maja 1999 r. małżonkowie T. usunęli ze spornej ściany o grubości odpowiednio 25 i 38 cm wszelkie instalacje wodociągowo- kanalizacyjne (tj. piony kanalizacji sanitarnej i wodociągowej wraz z rozgałęzieniami) dla poprawienia komfortu użytkowania pomieszczeń przez małżonków G. Zapis ten został później skorygowany w piśmie złożonym w dniu 12 listopada 2013 r., w którym S. G. wyjaśnił, że wszystkie przewody instalacji wodociągowo - kanalizacyjnej znajdujące się w ścianie wspólnej pomiędzy budynkami nr [...] i [...] zostały wyłączone z eksploatacji. Niezbędne do prawidłowego funkcjonowania budynku [...] przewody instalacyjne znajdują się w mieszkaniu małżonków T. (zaizolowane). Część przewodów znajdujących się we wspólnej ścianie została zdemontowana, część natomiast w ścianie pozostała jako wyłączone z eksploatacji. Usunięcie tych przewodów ze ściany wiąże się z koniecznością jej "rozkucia" i znacznego jej osłabienia, co nie jest wskazane zarówno ze względów konstrukcyjnych jak i eksploatacyjnych. W tak ustalonym stanie faktycznym, organ I instancji wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 12 grudnia 2013 r. W odwołaniu A. i J. małż. G. oraz S. G. podnieśli, że decyzja PINB dla Miasta Kielce z dnia [...] maja 1999 r. nie została wykonana w żadnym punkcie, a organ I instancji nie doprowadza do wykonania decyzji i wyroków wydanych w sprawie tej decyzji. Wskazali, że praca zamontowanych bezprawnie i samowolnie przez M. T. instalacji wodociągowo-kanalizacyjnych oraz wszystkich urządzeń sanitarnych i gazowych powoduje drganie ścian, odpadanie tynku, hałasy, co jest bardzo uciążliwe. ŚWINB w Kielcach, utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy, ustalił, że małżonkowie T. i małżonkowie G. rozbudowywali swoje budynki mieszkalne na podstawie pozwoleń na budowę dnia [...] stycznia 1993 r. Obie rozbudowy zostały zaprojektowane w ten sposób, że budynki zostały zbliźniaczone w granicy działek. Projekty techniczno - robocze na rozbudowę istniejących budynków przewidywały odrębne ściany szczytowe dla każdego budynku, usytuowane przy granicy działek. Z uwagi na posiadane uprawnienia M. T. był kierownikiem obu budów. Inwestorzy, zarówno małżonkowie G., jak i małżonkowie T. odstąpili od warunków zawartych w wydanych dla nich decyzjach udzielających pozwolenia na budowę, a odstępstwo to polegało na tym, że wykonano jedną wspólną ścianę dla obu budynków, która posiada na odcinkach bez kanałów kominowych grubość 25 cm, a na odcinku, w którym istnieją przewody kominowe grubość 38 cm. We wspólnej ścianie umieszczona została instalacja wodno-kanalizacyjna obsługująca urządzenia sanitarne budynku małżonków T. Praca instalacji, w tym w szczególności praca pionów wodociągowo-kanalizacyjnych umieszczonych w kanałach ściany rozdzielającej budynki obsługujące budynek małżonków T. powodowały nadmierny hałas, stwarzając uciążliwość dla sąsiadów. Konieczność likwidacji uciążliwości związanych z nadmiernym hałasem emitowanym przez pracujące przewody wodociągowe i kanalizacyjne obsługujące budynek małżonków T. legła u podstaw wydania przez PINB dla Miasta Kielce decyzji z dnia [...] maja 1999 r. Organ odwoławczy ustalił, że obecnie stare przewody wodociągowo-kanalizacyjne nie są usunięte ze ściany, jednak są wyłączone z pracy w sposób trwały, uniemożliwiający ich ponowne włączenie w przyszłości, natomiast nowa instalacja, zgodnie z decyzją wykonana i zaizolowana, przejęła funkcję starej instalacji. Ponadto zamiast ściany z cegieł grubości 12 cm na odcinkach gdzie ściana pomiędzy budynkami ma grubość 25 cm wykonana została lekka ścianka na ruszcie metalowym z wypełnieniem wełną mineralną i wykończeniem płytami gipsowo - kartonowymi, która to konstrukcja ma lepsze własności izolacji akustycznej w porównaniu z rozwiązaniem z decyzji. Pozostałe obowiązki zostały wykonane tak jak określono w decyzji z dnia [...] maja 1999 r. W tej sytuacji organ odwoławczy podzielił stanowisko zawarte w opiniach S. G. i E. K., że usuwanie ze ściany pomiędzy budynkami starej, niepracującej instalacji wodociągowo kanalizacyjnej jest nieracjonalne, niecelowe i zbędne, ponieważ niosłoby to ze sobą niepotrzebne osłabienie ściany. Dodatkowo organ odwoławczy zgodził się z ww. opiniami, że wykonanie lekkiej konstrukcji z rusztu, wełny mineralnej oraz płyt gipsowo kartonowych zamiast murowania ścianki z cegły grubości 12 cm jest rozwiązaniem równoważnym do zaleceń technologicznych zawartych w decyzji z dnia [...] maja 1999 r. i taki zakres robót zabezpiecza mieszkańców budynku nr [...] przed uciążliwościami wynikającymi z eksploatacji budynku nr [...] zarówno pod wzglądem konstrukcyjnym, p.poż., jak i akustycznym i jest znacznie korzystniejszym rozwiązaniem niż pierwotnie zaproponowana ściana z cegły. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, A. i J. małż. G. oraz S. G. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania egzekucyjnego poprzez całkowite zignorowanie faktu niewykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] maja 1999 r. i poprzestanie na stwierdzeniu, że zostały osiągnięte jej efekty końcowe, co jest niezgodne z zaleceniami NSA i WSA w Kielcach. W odpowiedzi na skargę ŚWINB w Kielcach wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zaskarżonym wyrokiem uwzględnił skargę. Sąd biorąc pod uwagę fakt, że w niniejszej sprawie wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1/12, w pierwszej kolejności odniósł się do kwestii mocy wiążącej oceny prawnej i wskazań, co do dalszego postępowania, zawartych w prawomocnym wyroku NSA. Powyższym wyrokiem NSA uchylił rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji i rozpoznał skargę, w wyniku czego uchylił postanowienia obu organów, co w konsekwencji obligowało te organy do ponownego rozpoznania sprawy. Stosownie do treści art. 153 w zw. z art. 193 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W ocenie Sądu wojewódzkiego, treść przytoczonej oceny prawnej i wskazówek co do sposobu działania organu, wyrażonych w prawomocnym wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 2013r., analizowana z uwzględnieniem ustalonego stanu faktycznego sprawy oraz poczynionych powyżej uwag dotyczących mocy wiążącej prawomocnych wyroków sądów uzasadnia wniosek, że w przedmiotowej sprawie organy naruszyły przepisy art. 153 w zw. z art. 193 p.p.s.a., albowiem nie zastosował się do oceny prawnej, zaleceń oraz wytycznych zawartych w prawomocnym wyroku NSA, pomimo że był nimi bezwzględnie związany. Sąd wojewódzki podkreślił, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że obowiązkiem organów było ustalenie, czy wykonane roboty spełniają warunki określone w decyzji z dnia [...] maja 1999 r., tj. dokonanie oceny prawidłowości wykonania nałożonych obowiązków zgodnie z ich precyzyjnym określeniem w treści ww. decyzji. Przywołując treść art. 84a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) Sąd stwierdził, żew rozpoznawanej sprawie obowiązek, o którym mowa w ww. przepisie wynikał z decyzji PINB dla Miasta Kielce z dnia [...] maja 1999 r. W pkt 3 tej decyzji wyraźnie nakazano małżonkom T. wykonać od strony granicy z działką małżonków G. samodzielną ścianę graniczną tak jak przewidywało to pozwolenie na budowę. Ścianę tę należało wykonać na całej wysokości budynku w ten sposób, że na odcinkach, gdzie grubość istniejącej ściany wspólnej wynosi 25 cm, należało domurować warstwę z cegły pełnej o grubości 12 cm od strony budynku małżonków T., natomiast w pozostałej części wykonać poza licem ściany, odrębny mur grubości 38 cm. Jako rozwiązanie alternatywne dopuszczono wymurowanie na tym odcinku, poza licem istniejącej ściany odrębnego trzonu wentylacyjno-spalinowego z pustaków wentylacyjnych i spalinowych obudowanych cegłą grubości 6,5 cm. W ocenie Sądu pierwszej instancji analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że obowiązek określony w pkt 3 decyzji z dnia [...] maja 1999 r. błędnie został przez organ egzekucyjny uznany za wykonany na odcinkach gdzie grubość istniejącej ściany wspólnej wynosi 25 cm. Z protokołu oględzin z dnia 25 lipca 2013 r. (k. I – 5 akt. adm.) wynika, że nie wykonano tam pogrubienia ściany cegłą pełną grubości 12 cm. Na tych odcinkach wykonana została w pokojach na parterze i na piętrze, a więc nie całej wysokości budynku, lekka ścianka na ruszcie metalowym z wypełnieniem wełną mineralną i wykończeniem płytami gipsowo-kartonowymi, posiadająca grubość 6,5 cm. Również biegli E. K. i S. G. stwierdzili, że nie "domurowano" warstwy z cegły pełnej grubości 12 cm, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z ww. decyzji. E. K. uznał zamocowanie do istniejącej ściany rusztu z elementów typowych z wypełnieniem wełną mineralną i przymocowanie płyt gipsowo - kartonowych 12,5 mm za poprawne wykonanie przeróbek (k. I – 13 akt adm.), natomiast S. G. stwierdził, że małżonkowie T. wykonali niezbędny zakres robót budowlanych w swojej części, odbiegający wprawdzie technologicznie od zalecanego w decyzji z dnia [...] maja 1999 r., ale równie w sposób skuteczny zabezpieczający mieszkanie małżonków G. przed uciążliwościami wynikającymi z eksploatacji mieszkania małżonków T. Zamontowano bowiem na ścianie ruszt stalowy, wypełniono go wełną mineralną o grubości 5 cm, przymocowano do rusztu płyty gipsowo - kartonowe o grubości 1,25 cm (k. I – 15 akt adm.). W ocenie Sądu wojewódzkiego z powyższego wynika więc w sposób jednoznaczny, że obowiązek określony w pkt 3 decyzji z dnia [...] maja 1999 r., na odcinkach gdzie grubość istniejącej ściany wspólnej wynosi 25 cm, nie został wykonany zgodnie z jego treścią. Okoliczność, że jak twierdzi biegły S. G., obiekt może być eksploatowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, nie oznacza wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji, ponieważ NSA w wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r. wyraźnie wskazał, że rzeczą organów egzekucyjnych była ocena prawidłowości wykonania nałożonych obowiązków zgodnie z ich precyzyjnym określeniem w treści decyzji, a nie czy zostały osiągnięte jej efekty końcowe. W konsekwencji nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że wykonanie lekkiej konstrukcji z rusztu, wełny mineralnej oraz płyt gipsowo kartonowych i to nie na całej wysokości budynku, zamiast murowanej ścianki z cegły grubości 12 cm stanowi wykonanie pkt 3 decyzji z dnia [...] maja 1999r., ponieważ jest rozwiązaniem równoważnym do zaleceń technologicznych zawartych w tej decyzji z dnia [...] maja 1999 r. W ocenie Sądu, słusznie organy orzekające w tej sprawie uznały natomiast, że z pkt 3 decyzji, zobowiązani wykonali część nakazu, a mianowicie na odcinku wspólnej ściany, gdzie znajdowały się przewody kominowe. Jak bowiem wynika z protokołu oględzin i dokumentacji fotograficznej, poza sporną ścianą wspólną - w ścianie poprzecznej łazienki – w odległości około 70 cm od tej ściany wspólnej, wykonano odrębny komin z przewodami kominowymi. Zrealizowano w ten sposób rozwiązanie alternatywne polegające na wymurowaniu poza licem istniejącej ściany odrębnego trzonu wentylacyjno-spalinowego. Zdaniem Sądu, nie można się zgodzić ze stanowiskiem organów, że wykonany został pkt 1 decyzji z 1999r., w którym zobowiązano małżonków T. do usunięcia z istniejących przewodów kominowych we wspólnej ścianie grubości 38 cm pionów kanalizacyjnych i wodociągowych oraz do usunięcia odgałęzień bocznych przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych znajdujących się w ścianie wspólnej. Został on wykonany częściowo. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że instalacja wodno-kanalizacyjna znajdująca się w ścianie grubości 38 cm nie została usunięta w całości. Według oświadczenia M. T. została bowiem zaślepiona lub zabetonowana. Z kolei biegły S. G. w piśmie z dnia 12.11.2013r. wyjaśnił, że wszystkie przewody instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej znajdujące się w ścianie wspólnej pomiędzy budynkami nr [...] i [...] zostały jedynie wyłączone z eksploatacji. Część przewodów znajdujących się we wspólnej ścianie została zdemontowana, część natomiast pozostała w ścianie, jako wyłączona z eksploatacji (k. I – 21 akt. adm.). Prawidłowo organy uznały za wykonany pkt 2 decyzji z dnia [...] maja 1999 r., ponieważ jak wynika z protokołu oględzin i dokumentacji fotograficznej istniejące przewody kominowe we wspólnej ścianie wypełniono materiałem tłumiącym hałas – styropianem i pianką montażową. Bruzda po pionie kanalizacyjnym została zabetonowana. Wystający ponad dach komin w ścianie wspólnej został zlikwidowany. Sąd zgodził się z organami nadzoru budowlanego, że wykonany został pkt 4 decyzji z dnia [...] maja 1999 r., na skutek wykonania przy ścianie grubości 38 cm (na licu tej ściany) rurażu nowej instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z rozgałęzieniami bocznymi. Na ścianie, która miała grubość 25 cm nie istnieją, jak wynika z protokołu oględzin, żadne wodno-kanalizacyjne urządzenia ani odgałęzienia boczne. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał natomiast podstaw do przyjęcia, że został wykonany pkt 5 ww. decyzji, ponieważ jak wynika z protokołu oględzin nie wykonano w całości izolacji rurażu wodociągowo-kanalizacyjnego materiałem dźwiękochłonnym. Sąd podkreślił, iż stosownie do treści art. 84a ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, organ egzekucyjny zobligowany był sprawdzić wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] maja 1999 r., nie zaś rozstrzygać, czy roboty wykonane przez zobowiązanych, odbiegające od nakazanych w decyzji, w równie skuteczny sposób zabezpieczają mieszkanie skarżących przed uciążliwościami wynikającymi z eksploatacji mieszkania sąsiadów. W ocenie Sądu wojewódzkiego, organy orzekające w tej sprawie w sposób wyczerpujący ustaliły jej stan faktyczny, jednak nieprawidłowo uznały, że daje on podstawę do uznania, że decyzja z dnia [...] maja 1999 r. została w całości wykonana. Z porównania treści ww. decyzji z opiniami biegłych oraz rezultatami oględzin wynika, że wykonane roboty tylko częściowo spełniają warunki określone w decyzji. W tym stanie rzeczy, ponieważ organy opierając się na materiale dowodowym wskazującym na niewykonanie części robót, a części robót wykonanych w sposób odbiegający od nakazanych w decyzji z dnia [...] maja 1999 r., stwierdził wykonanie tej decyzji, co było konsekwencją niewykonania wiążących organ zaleceń oraz wskazówek zawartych w prawomocnym wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., Sąd z uwagi na istotne naruszenie art. 153 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 84a ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, orzekł o uchyleniu obu wydanych w niniejszej sprawie decyzji. Po wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r. nie nastąpiła żadna istotna zmiana okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniająca wyłączenie ciążącego na organie obowiązku podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, czyniąca pogląd prawny nieaktualnym. Sąd wojewódzki zalecił organom, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ nadzoru budowlanego przeprowadził postępowanie w tej sprawie mając na uwadze, wyżej wyrażone stanowisko Sądu co do zakresu wykonania prawomocnej decyzji z [...] maja 1999r., w pozostałym zaś zakresie wziął również pod uwagę wytyczne zawarte w wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., z których wynika, że roboty budowlane, których obowiązek wykonania od ponad 14 lat ciąży na małż. Trybek, a który dotychczas nie został w całości wyegzekwowany, powinny być wykonane zgodnie z ich precyzyjnym określeniem w treści decyzji, a nie w sposób świadczący, jak widzi to organ, o osiągnięciu jej efektów końcowych, za które organy uważają uzyskanie izolacji akustycznej. Biorąc zatem pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd wojewódzki na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w wyroku. Rozstrzygnięcie o niewykonalności zaskarżonej decyzji oparto o art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania, na które złożyła się kwota wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła A. G. Wyrok zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa budowlanego, tj.: - art. 84a ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego, które miało wpływ na treść wyroku, poprzez nie sprawdzenie czy decyzja została wykonana, a przede wszystkim czy została wykonana samodzielna ściana szczytowa konstrukcyjna z cegły pełnej grubości 12 cm na całej wysokości, długości i szerokości dla budynku nr [...] państwa T. zgodnie z pkt 3 decyzji oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę zatwierdzonym do realizacji przez wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Kielce z [...].01.1993 r. znak: [...] oraz czy zostały usunięte ze ściany szczytowej konstrukcyjnej z budynku nr [...] instalacje wodno - kanalizacyjne wraz z urządzeniami sanitarnymi takimi jak klozety, wanny, zlewozmywaki, umywalki i inne z całej wysokości budynku oraz instalacje gazowe wraz z urządzeniami gazowymi zamontowane na tej ścianie i w tej ścianie szczytowej obsługujące wyłącznie budynek Państwa T. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej rozwinięto argumentację zawartą w powyższych zarzutach. Pismem z dnia 14 grudnia 2015 r. uzupełniono zarzuty skargi kasacyjnej poprzez naruszenie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez organ I i II instancji oraz Sąd Administracyjny poprzez niedoprowadzenie wbrew ich twierdzeniom, że w całości wykonano pkt 2 i 4 decyzji z 1999 roku podczas gdy decyzja ta nie została w tychże punktach wykonana, jak również w pkt 1,3,5. W piśmie z dnia 11 grudnia 2015 r. M. T. i K. T. podnieśli, iż decyzja PINB w Kielcach z dnia [...] maja 1999 r. została przez nich wykonana zgodnie z jej wskazaniami, zasadami sztuki budowlanej w sposób umożliwiający użytkowanie obu budynków bez sprowadzenia niebezpieczeństwa katastrofy budowlanej biorąc pod uwagę istotną zmianę stanu faktycznego polegającego na ujawnieniu okoliczności, których nie był świadomy PINB wydając decyzję w dniu [...] maja 1999 r. że wykonanie ściany z cegły pełnej spowodowałoby przekroczenia obciążeń i doprowadzi do katastrofy budowlanej. Potwierdza to opinia techniczna opracowana przez mgr. Inż. Z. D. - biegłego sądowego, gdzie wskazano: "dodatkowa ściana grubości jednej cegły nie stanowi elementu dotychczasowej ściany konstrukcyjnej a jedynie zwiększa obciążenie stropu ponad wartości dla których był on projektowany". W odpowiedzi na skargę K. T. wniosła o oddalenie w całości skargi kasacyjnej i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od strony skarżącej. Pismem z dnia 15 września 2014 r. K. T. i M. T. złożyli odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Na rozprawie dnia 30 grudnia 2015 r. M. T. oświadczył, iż wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania albowiem decyzja będąca przedmiotem kontroli Sądu pierwszej instancji jest prawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji. Związanie granicami skargi oznacza zaś związanie podstawami jej zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej i wyłącznie w granicach wyżej określonych może rozpatrywać wniesioną kasację. Prawidłowo sformułowana skarga kasacyjna winna zawierać m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Warunek ten jest spełniony, gdy skarga kasacyjna wskazuje konkretne przepisy prawa, wraz z jego jednostkami redakcyjnymi (paragrafy, ustępy, punkty itp.), które zdaniem jej autora zostały naruszone, w taki sposób aby sąd II instancji nie był zmuszony do domyślania się, który przepis prawa autor kasacji miał na uwadze (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r., II OSK 1977/12, LEX nr 1502246). Jednocześnie ustawodawca wskazał w art. 183 § 1 zd. 2 p.p.s.a., że strona może przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Prawo to nie oznacza jednak prawa do uzupełnienia podstaw kasacyjnych przez powołanie nowych przepisów, które zdaniem autora skargi kasacyjnej zostały naruszone (por. wyroki NSA: z dnia 7 czerwca 2004 r., FSK 131/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 14; z dnia 30 sierpnia 2004 r., GSK 816/04, LEX nr 1089577; z dnia 12 października 2004 r., FSK 554/04, M. Pod. 2005, nr 1, poz. 37). W konsekwencji przede wszystkim Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł ocenić trafności zarzutów zawartych w piśmie pełnomocnika skarżącej kasacyjnie z dnia 14 grudnia 2015 r., w którym dodatkowo, ponad zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej, wskazuje się na naruszenie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Po pierwsze jak wskazano wyżej strona nie może rozszerzać podstaw kasacyjnych po upływie terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. Po drugie, niezależnie od pierwszej wadliwości, w piśmie tym nie skonkretyzowano zarzutu w sposób pozwalający na jego merytoryczne rozpoznanie. Autor pisma nie wskazał wszak żadnego konkretnego przepisu tej ustawy - co czyni niemożliwym odniesienie się do takiego zarzutu. Przedstawiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji prawa materialnego tj. art. 84a ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane Naczelny Sąd Administracyjny uznał za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego może nastąpić przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Błędna wykładnia to mylne zrozumienie treści przepisu. Naruszenie prawa przez niewłaściwe zastosowanie to tzw. błąd subsumcji, czyli wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Należy zauważyć, że autor skargi kasacyjnej nie skonkretyzował czy naruszenia tego przepisu upatruje w błędnej wykładni czy niewłaściwym jego zastosowaniu. Biorąc jednak pod uwagę, że w zaskarżonym wyroku Sąd pierwszej instancji w ogóle nie dokonywał wykładni cytowanego przepisu trudno byłoby uznać, że jego naruszenie polegać miało na błędnej jego wykładni. Natomiast z uzasadnienia skargi kasacyjnej można wywnioskować, że jej autorowi chodziło w istocie o naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 84a ust. 2 pkt 2 poprzez jego niezastosowanie. W myśl art. 84a ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. Przepis ten ma charakter kompetencyjny. Wyjaśniono w nim, co obejmuje kontrola przestrzegania i stosowania przepisów Prawa budowlanego, należąca - zgodnie z art. 84 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy - do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego oraz jakie są obowiązki organów nadzoru budowlanego podczas kontroli stosowania przepisów Prawa budowlanego. Przepis ten uprawnia organ nadzoru budowlanego do przeprowadzenia kontroli, w jaki sposób uczestnicy procesu budowlanego wykonują obowiązki nałożone m. in. decyzjami administracyjnymi. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy i w jakim zakresie została przez zobowiązanego wykonana decyzja z dnia [...] maja 1999 r. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, powołując się na treść uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r. w sprawie II OSK 1/12 Sąd wojewódzki wskazał, że obowiązek określony w pkt 3 ww. decyzji nie został wykonany w całości. Sąd pierwszej instancji wskazał bowiem, że nie wykonano pogrubienia ściany cegłą pełną grubości 12 cm na odcinkach gdzie jej grubość wynosiła 25 cm. Na tych odcinkach wykonano jedynie lekką ściankę na ruszcie metalowym z wypełnieniem wełną mineralną i wykończeniem płytami gipsowo kartonowymi i posiada ona grubość 6,5 cm. W konsekwencji zatem nie znajduje żadnego uzasadnienia zarzut, że nie sprawdzono czy została wykonana samodzielna ściana szczytowa, konstrukcyjna z cegły pełnej grubości 12 cm na całej wysokości, długości i szerokości. Sąd pierwszej instancji przyjął, że ściana ta nie została wykonana zgodnie ze wskazaniami zawartymi w pkt 3 decyzji z dnia [...] maja 1999 r. określając zakres niewykonania obowiązku. W konsekwencji zatem nie można podzielić zarzutu skarżącej kasacyjnie co do naruszenia art. 84a ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Sąd wojewódzki stwierdził wszak, zgodnie z twierdzeniem skarżącej kasacyjnie, że decyzja administracyjna w omawianej części nie została wykonana zgodnie z jej treścią do czego organ był zobowiązany na mocy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r. Wprawdzie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazał, że sprzeczne z decyzją są twierdzenia Sądu jakoby wykonany został pkt 3 decyzji jako rozwiązanie alternatywne jednakże twierdzenia te nie zostały uzasadnione w sposób, który pozwalałaby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na szczegółowe odniesienie się do ww. ww. kwestii. Sąd odwoławczy nie może natomiast domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że skarżąca kasacyjnie ostatecznie oczekiwała od Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby nakazał wykonanie decyzji z dnia [...] maja 1999 r. w całości. Oznacza to, że jej zarzuty koncentrują się wokół wadliwego uzasadnienia, mimo że nie podniesiono zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Nie może natomiast ujść uwadze, że zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowiskiem ustalenia stanu faktycznego podważać można za pomocą zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w powiązaniu z odpowiednimi przepisami postępowania administracyjnego nie zaś za pomocą zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego. Tymczasem kwestionując rozstrzygnięcie skarżąca faktycznie zarzuca błędne ustalenie przez Sąd pierwszej instancji stanu faktycznego co do prawidłowości wykonanych robót, co przy braku zarzutów w tym zakresie czyni niemożliwym odniesienie się do omawianych kwestii. Nie znajduje również potwierdzenia w aktach trwającego 16 lat postępowania egzekucyjnego zarzut wadliwego uznania przez Sąd pierwszej instancji wykonania pkt 4 decyzji z [...] maja 1999 r. Rację ma skarżąca kasacyjnie twierdząc, że obowiązkiem inwestora w tym zakresie było wykonanie rurarzu instalacji wodno kanalizacyjnej poza licem pogrubionej ściany lub, ze względów estetycznych, w bruzdach tak, aby w miejscu bruzdy pozostała grubość muru 25 cm licząc od linii rozgraniczającej zbliźniaczone budynki. Nie można jednak Sądowi zarzucić wadliwej oceny rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego w ww. zakresie w sytuacji, gdy na ścianie o grubości 25 cm nie stwierdzono istnienia żadnych urządzeń wodno kanalizacyjnych ani ich bocznych rozgałęzień. Rurarz instancji został wykonany przy ścianie o grubości 38 cm. Wobec wadliwości skargi kasacyjnej polegającej na niesprecyzowaniu szczegółowo powyższego zarzutu Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł ocenić ww. kwestii tym bardziej, że jak zostało wyżej wskazane, nie wskazano na naruszenie żadnego przepisu postępowania, a podniesione argumenty wskazywałyby na kwestionowanie poczynionych ustaleń faktycznych. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zarzut skarżącej kasacyjnie naruszenia przepisu postępowania – art. 84 a ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane jest nieuzasadniony albowiem Sąd prawidłowo stwierdził, że decyzja z dnia [...] maja 1999 r. nie została w części wykonana prawidłowo co będzie uzasadniało konieczność jej wykonania zgodnie z jej brzmieniem (tak jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r.). Nie jest zaś rzeczą organów na tym etapie postępowania badanie, czy dotychczas wykonane roboty doprowadziły do osiągnięcia celu jaki miał być osiągnięty przy nakładaniu obowiązków określonych w tej decyzji. Kwestie podnoszone przez M. T. wskazujące na niewykonalność decyzji w pewnym zakresie również nie mogły być uwzględnione w tym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił.