VII SA/Wa 1594/10
Административные суды2010-11-18
Номер дела
VII SA/Wa 1594/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2010-11-18
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судьи
Krystyna Tomaszewska
Резолютивная часть
Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia 1. odrzucić skargę K. Z.; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu K. Z. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
UZASADNIENIE
Wezwaniem z dnia 4 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przedmiotowe wezwania zostało doręczone w dniu 14 października 2010 r. Natomiast wpis został uiszczony w dniu 25 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy.
W przedmiotowej sprawie K. Z. otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 14 października 2010 r., a zatem wyznaczony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 21 października 2010 r., W tym czasie skarżący nie dopełnił czynności nakazanej przez Sąd, bowiem wpis został uiszczony dopiero w dniu 25 października 2010 r.
Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.