II SAB/Wr 29/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. w przedmiocie braku odpowiedzi na skargę z dnia [...] postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE T. B. w dniu [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnej we W. w przedmiocie braku odpowiedzi na skargę z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy we W. wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyjaśnił, że pismem z dnia [...] udzielono skarżącej odpowiedzi na skargę z dnia [...], informując, iż Agencja Nieruchomości rolnych występuje jako podmiot stosunku cywilnoprawnego, a nie organ administracji publicznej i w obowiązujących przepisach prawnych nie ma umocowania do wydania decyzji administracyjnej lub postanowienia w sprawie zwrotu nieruchomości, na które zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego przysługiwałyby środki odwoławcze. Nadto podkreślono, że wyrokiem z dnia 11 maja 2006r. (sygn. akt I.C. 495/05) Sąd Rejonowy w G. Wydział I Cywilny oddalił powództwo T. B. przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy we W. o wydanie nieruchomości stanowiących gospodarstwo rolne K. T. Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych wskazał nadto, iż ze względu na pomyłkę pisarską w adresie przesyłka mogła zostać doręczona z opóźnieniem lub niedoręczona adresatowi. Przesyłka ta nie została jednak zwrócona nadawcy, a pismo o tożsamej treści zostało ponownie wysłane do T. B. w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153. poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W doktrynie istnieje pogląd, iż skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005r, s. 28). Przenosząc powyższe rozważania na grunt zaistniałego w sprawie stanu faktycznego wskazać należy, iż stosownie do postanowień ustawy z dnia 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2007r., Nr 231, poz. 1700 z późn. zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Skarbu państwa z dnia 1 sierpnia 2003r. w sprawie nadania statutu Agencji Nieruchomości Rolnych ( Dz.U. z 2003r., Nr 140, poz. 1348 z późn. zm.) - Agencja Nieruchomości Rolnych jest państwową osobą prawną, a nie organem administracji publicznej. Nie ma zatem kompetencji do rozpoznawania spraw w trybie procedury administracyjnej, w tym wydawania decyzji, postanowień czy też podejmowania innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tylko takie akty lub czynności lub bezczynność organów w tychże przypadkach może być kwestionowana w drodze skargi do sądu administracyjnego. Mając zatem na uwadze powyżej opisane regulacje normatywne stwierdzić należy, iż sprawa ze skargi T. B. nie podlega kognicji sądów administracyjnych, a zatem zasadnym jest jej odrzucenie – stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.