Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I OZ 694/08

Административные суды2008-09-18
Номер дела
I OZ 694/08
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2008-09-18
Тип
Postanowienie NSA

Судьи

Irena Kamińska

Резолютивная часть

Oddalono zażalenie

Текст решения

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Bd 29/08 w przedmiocie odrzucenia wniosku w sprawie ze skargi B. I. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008 r. odrzucił wniosek skarżącej o doręczenie uzasadnienia postanowienia tego Sądu z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ze skargi B. I. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnoprawności w B. Postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r. Sąd ten odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Odpis sentencji tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej bez uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że postępowanie administracyjne toczące się przed organami administracji publicznej i postępowanie sądowoadministracyjne przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi są postępowaniami od siebie niezależnymi. Zagadnienia związane z przywróceniem terminu w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 59 § 2 k.p.a. zgodnie, z którym o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Powyższy wniosek powinien był zostać skierowany do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B., wraz z wniesionym od orzeczenia I instancji odwołaniem. Wniosek tego rodzaju skierowany wraz ze skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jako niemieszczący się w kognicji tego sądu, musiał zostać odrzucony. Sąd administracyjny nie jest władny w takich okolicznościach termin przywrócić, może jedynie zbadać, czy podjęte w tym przedmiocie rozstrzygnięcie organu administracji nie naruszyło przepisów procedury administracyjnej. Jak stanowi art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza stronom z urzędu. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Postanowienie wydane w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe w sprawie, zatem nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. Powyższe postanowienie zaskarżyła skarżąca. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe. Autor zażalenie podkreślił, że zgodnie z art. 173 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od wydanego przez sąd wojewódzki wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw prawnych. Stosownie do treści art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie powołany powyżej przepis nie ma jednak zastosowania. Przedmiotem zażalenia jest postanowienie odrzucające wniosek pełnomocnika skarżącej o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 6 maja 2008 r. Postanowieniem zaś z dnia 6 maja 2008 r. Sąd I instancji odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Rozpoczynając analizę odnośnie złożonego środka zaskarżenia wskazać trzeba, iż postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe i przysługuje od niego zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podkreślić jednak należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r. odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu, ale do wniesienia odwołania. Wniosek tego rodzaju powinien być, jak słusznie wskazał Sąd, rozpoznawany w postępowaniu administracyjnym przed właściwym organem administracji publicznej, a nie przed sądem administracyjnym. Sąd administracyjny może jedynie badać następnie legalność aktu administracyjnego rozstrzygającego w postępowaniu przed organem tego rodzaju kwestię, ale nie może samodzielnie w ramach swojej kognicji rozstrzygać o niej. Wniosek tego rodzaju jest niedopuszczalny przed sądem administracyjnym. Natomiast postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest niezaskarżalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym, ponieważ kończy ono postępowanie administracyjne, a nie sądowoadministracyjne. Rację, więc miał Sąd I instancji wskazując, że postanowienie w tym przedmiocie nie podlega zaskarżeniu, a co za tym idzie nie było konieczności jego uzasadniania. W myśl art. 163 § 2 P.p.s.a. postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza stronom z urzędu. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. A contrario postanowienia niepodlegające zaskarżeniu nie są doręczane stronie postępowania z uzasadnieniem. W tych okolicznościach odrzucenie przez Sąd Wojewódzki wniosku pełnomocnika skarżącej o sporządzenie uzasadnienia postanowienia tego Sądu z dnia 6 maja 2008 r. z uwagi na jego niezaskarżalność należało uznać za prawidłowe i odpowiadające prawu. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.