Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Wr 1623/09

Административные суды2009-11-23
Номер дела
I SA/Wr 1623/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2009-11-23
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Anetta Chołuj

Резолютивная часть

*Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji w całości

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. UZASADNIENIE W rozpoznawanej sprawie strona w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania ze względu "na interes podatnika, jak również ważny interes publiczny". Zdaniem strony, zapłata zobowiązań podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej skarżącego oraz konieczność zwolnienia zatrudnianych przez niego pracowników i likwidacji firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, iż okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, gdyż skarżący nie przedstawił w nim swojej aktualnej sytuacji materialnej, wskazując jedynie, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia interes podatnika oraz ważny interes publiczny, a zapłata ciążących na skarżącym zobowiązań podatkowych spowoduje utratę płynności finansowej firmy i w efekcie jej likwidację. Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; niepubl.). Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.