VII SA/Wa 644/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2009 r. sprawy ze skargi A. .Sz. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. UZASADNIENIE VII SA/Wa 644/09 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm. ), nałożył na A. S. karę w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego zrealizowanego na działce nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] z naruszeniem przepisów art.54 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w dniu [...].11.2008 r. A. S. zawiadomiła Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...]. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] obr. [...] przy ulicy [...] w [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].12.08r. zgłosił sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowani w/w budynku, ponieważ inwestorzy A. S. i E. i R. S. dokonali istotnego odstąpienia od zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miastu i Gminy w [...] nr [...] z dnia [...].08.1998r. projektu budowlanego polegającego na wykonaniu dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działce nr ewid. [...]obr. zamiast, jak to wynikało z zezwolenia, budynku jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych. W dniu [...].01.2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził oględziny budynku w trakcie których stwierdzono, że budynek jest już użytkowany, pomimo zgłoszonego sprzeciwu. Fakt użytkowania budynku potwierdzają wykonane podczas kontroli zdjęcia załączone do protokołu, a także zamieszczone w protokole oświadczenie A. S., iż do użytkowania budynku przystąpiono od listopada 2008r, po zakończeniu budowy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu kary na A. S.. Organ odwoławczy wskazał, że inwestor nie zastosował się do wniesionego sprzeciwu i przystąpił do użytkowania obiektu podkreślając, że w przypadku naruszenia art. 54 pkt 1 Prawa budowlanego istotne jest przystąpienie do użytkowania pomimo wniesionego przez właściwy organ sprzeciwu, nie jest natomiast istotne, przez jaki czas budynek był użytkowany. Zdaniem organu, użytkowanie obiektu budowlanego, o jakim mowa w art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego nie musi mieć charakteru trwałego i pełnego. Nie ma więc znaczenia, czy Inwestor zamieszkiwał w budynku przez cały okres od momentu zakończenia robót, czy incydentalnie. Dla organu istotne jest jedynie, iż Inwestor używał budynku zgodnie z jego przeznaczeniem. Organ wskazał również, że brak zameldowania w lokalu osób nie stanowi dowodu o nieużytkowaniu obiektu. Wskazał również, że stosownie, do dyspozycji art. 59f Prawa budowlanego wysokość opłaty stanowi iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Ustawodawca ustalił w art. 59f ust. 2 stawkę opłaty w wysokości 500zł, a pozostałe kategorie (k, w) określa załącznik do ustawy. W ocenie organu II instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] właściwie wyliczył kwotę opłaty z tytułu nielegalnego użytkowania, jako iloczyn dziesięciokrotnej stawki opłaty, współczynnika kategorii obiektu (2) oraz współczynnika wielkości obiektu (1,0). Kwota kary: 500 x2x1x10=10 000 zł Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę wniosła A. S. wnosząc o jego uchylenie. Strona wskazała, że w trakcie oględzin w dniu [...]5.01.2009r., nie była dokładnie zorientowany o co tak właściwie chodzi Powiatowemu Inspektorowi, może i powiedziała, że budynek jest użytkowany, ale nie to miała na myśli. Wskazała, że budynek był przygotowywany do oddania i gromadzone były wszystkie dokumenty niezbędne do zawiadomienia o zakończeniu budowy zgodnie z art. 54 ust Prawo budowlane, w tym czasie w budynku znajdowały się różne urządzenia, meble, materiały budowlane wykończeniowe itp. Strona podniosła, że zmuszana była do pilnowania swojego zgromadzonego dobytku i materiałów wykończeniowych i od czasu do czasu spędzenia w nim jednej nocy w tygodniu lub w miesiącu. Jej zdaniem, takiego użytkowania nie można nazwać użytkowaniem trwałym budynku. Wskazała ponadto, że nie użytkuje obiektu bowiem jest zameldowana w innym miejscu, w którym zamieszkuje z rodziną i nie miała żadnego powodu, aby ten budynek nielegalne użytkować. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych rozstrzygnięć a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrolując zaskarżone postanowienie Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie bezsporne jest to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].12.08r zgłosił sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku na działce nr [...] z jakim wystąpiła A. S. Organ uznał, w oparciu o przedłożone do zgłoszenia dokumenty, że inwestorzy, którym byli A. S. oraz E. i R. S., dokonali istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy w [...] nr [...] z dnia [...].08.1998r. o pozwoleniu na budowę, zatwierdzony tą decyzją projekt przewidywał wykonanie przez inwestorów A. S. oraz E. i R. S. na działce nr ew. [...] budynku jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych (połączonych łącznikiem). Natomiast faktycznie wybudowane zostały dwa budynki mieszkalne na dwóch osobnych działkach wydzielonych z działki nr ew. [...]. Zgodnie z przepisem art. 54 ustawy - Prawo budowlane do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem przepisów art. 55 i 57 ustawy - Prawo budowlane, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy. Wskazać należy, iż zawiadomienie o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania, o którym jest mowa w art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane dotyczy budowy prowadzonej legalnie, a więc na podstawie pozwolenia na budowę. Prawnie skuteczne jest zatem zawiadomienie o zakończeniu budowy tylko co do obiektów wybudowanych zgodnie z projektem i warunkami pozwolenia na budowę. Oznacza to, iż przystąpienie do użytkowania z naruszeniem tego przepisu ( w niniejszej sprawie po wniesieniu sprzeciwu przez organ) nastąpić może w odniesieniu do obiektu wskazanego w pozwoleniu oraz przez inwestora tam wymienionego. Zgodnie z treścią art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, wobec stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego, z naruszeniem przepisu (art. 54 Prawa budowlanego) tj. po wniesieniu sprzeciwu, właściwy organ wymierza karę pieniężną z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. W zdaniu drugim powołanego przepisu ustawodawca określił zasady obliczania tej kary wskazując, że należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. Innymi słowy, w każdym przypadku stwierdzenia, że przystąpiono do użytkowania obiektu budowlanego z naruszeniem art. 54 Prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego jest obowiązany nałożyć na użytkownika - inwestora jako odpowiedzialnego za proces budowlany karę, w wysokości dziesięciokrotnej stawki opłaty, o której mowa w art. 59f prawa budowlanego. Podkreślić trzeba, że przewidziana w powołanym przepisie sankcja w postaci kary pieniężnej, jest sposobem represjonowania na drodze administracyjnej niepożądanych zachowań tych inwestorów, którzy z naruszeniem przepisów ustawy -Prawo budowlane przystępują do użytkowania obiektów budowlanych, ale tylko tych które pozostają w korelacji do udzielonego pozwolenia budowlanego. Zdaniem Sądu w okolicznościach sprawy, dokumenty związane z zawiadomieniem o zakończeniu budowy dokonanym osobno przez E. i R. S. oraz A. S. sygnalizowały, że zakończono roboty związane z określonym jednym pozwoleniem na budowę. Dlatego kolejne decyzje i inne rozstrzygnięcia organu po wniesionych w dniu [...].12.2008r sprzeciwach, powinny być skierowane do współinwestorów wskazanych w pozwoleniu na budowę. W niniejszym postępowaniu związanym z bezprawnym przystąpieniem do użytkowania, inwestorami obiektu wymienionego w pozwoleniu na budowę byli małżonkowie E. i R. S. oraz A. S.. Zatem postanowienie o wymierzeniu kary 10.000 zł wydane w stosunku do poszczególnych osób będących inwestorami E. i R. S. oraz A. S. wskazanymi w pozwoleniu na budowę, były nieprawidłowe. Wszystkie te osoby będące inwestorami były odpowiedzialne nie tylko w znaczeniu faktycznym ale i prawnym za prawidłowość procesu budowlanego, za wybudowanie budynku mieszkalnego opisanego w pozwoleniu na budowę i w projekcie. Fakt, iż w toku procesu budowlanego doszło do istotnych odstępstw od pozwolenia i projektu oraz, że w wyniku późniejszego podziału działki nr [...] powstały dwie odrębne nieruchomości nie skutkował tym, że doszło do podziału podmiotowego wśród inwestorów. Nadal bowiem w znaczeniu prawa budowlanego inwestorami budynków są łącznie małżonkowie E. i R. S. oraz A. S. (obecnie S.-K.). Tym samym sprzeczne z przepisami art. 17 i 18 oraz 54 Prawa budowlanego i zasadą sprawiedliwości byłoby wymierzanie każdemu inwestorowi z osobna kary za przystąpienie do użytkowania, skoro w znaczeniu określonym Prawem budowlanym byli "jednym inwestorem". W tych okolicznościach tylko jedna kara mogła być wymierzona inwestorowi (na zasadach odpowiedzialności solidarnej) wobec bezspornego ustalenia, iż doszło do naruszenia art. 54 Prawa budowlanego i nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.